Houdt Liesken van ver reizen en lang in het vliegtuig zitten? Neen! Verre landen zijn leuk, of beter gezegd interessant, maar tien uur opgevouwen zitten in een vliegtuig…? Bovendien is er in Nederland zoveel moois te zien: binnenkort hier op deze weblog te bewonderen.

Maar al de moeite van het opgevouwen zitten, wordt geheel teniet gedaan als je bekenden hebt wonen op je reisbestemming.

Mijn oom Ser woont al bijna veertig jaar in Brazilië. De vroegste herinnering aan hem was toen ik een jaar of drie was en hij – zoals het een goed hippy betaamt – het knusse, nog wat naar spruitjes riekende Nederland verliet. Toen ik een jaar of tien was, was ‘ie weer even terug, om ons neefjes en nichtjes te imponeren met spannende verhalen over tropische spinnen van minstens 50 centimeter in omvang. In 1994 hopte hij weer even over, om sponsors te zoeken voor z’n project in Arrial d’Ajuda. Ik was net klaar met de grafische school en maakte met hem samen een mooi boekje over het project. Inmiddels is ie er ereburger van Porto Seguro mee geworden.

In 2003 had ik eindelijk genoeg geld om de oversteek naar Latijns-Amerika te maken.

Op mijn ‘ooit nog eens bezoeken’-verlanglijst staat Guinee (Conakry). Niet omdat ik me graag nog eens ga vergapen aan armoede, verre van, eerlijk gezegd, maar vriendin Marijke startte er een paar jaar geleden een school, Le Dauphin. Een school die het midden houdt tussen kleuteronderwijs en het onderwijs in onze groepen 3 en 4.

http://www.hetalfabet.nl/ Hier vind je meer info over de school en de doelstellingen. De site is moeilijk heel actueel te houden, vanwege het feit dat er maar zo om de dag stroom is, maar er staan een paar heel leuke foto’s op.

 Ik ga gauw aan de slag om Brazilië-foto’s te bewerken en ze voor publicatie hier geschikt te maken.

Rif Hoogenboom. Mijn neef, anderhalve dag oud. Zoals het hoort, nog onwetend over de boze buitenwereld, zacht knorrend op Laura’s boezem. Een dikke twee weken te vroeg. Fijn voor Laura, uiteindelijk. Maar Rif moet er nog maar veel van slapen en aansterken. Komt goed. 

Is een lief, rustig manneke…

Tijdens onze reis heb ik een paar filmpjes gemaakt. Met m’n fotocamera, dus van niet bijzondere kwaliteit. Zo kan je bijvoorbeeld niet inzoomen tijdens het filmen, omdat je dan het motortje van je camera zou horen tijdens het zoomen, zomaar door je gewone geluid heen. Dus het is bijzonder primitief. Eh, ook al omdat ik geringe filmervaring heb. Maar wellicht leuk voor de Cuba-die-hards. Het leukste filmpje – de rit terug van de Topo Colantes naar beneden in legerjeep – is helaas later gejat.

Eh, ik geloof nog een dag of wat geduld, totdat ik heb geleerd hoe je filmpjes upload… excuus.

Dit toch vrij grote schip vaart zonder slepers of zichtbare loods de ietwat petieterige haven van Havana binnen. Knap hoor, zeker als je het vergelijkt met de batterij begeleiding die de schepen in de haven van Rotterdam krijgen.

Paseo de Marti (prado). Ik noem het de Ramblas van Havana. Om te wandelen, honkbal te spelen, tikkertje te doen, te roddelen, uit te rusten, te flanneren, spelende kinderen te ontwijkken, te fotograferen… Read the rest of this entry »

Overdag kan je voor een peso de toren achter het monument van Marti op. Je wordt met een lift naar boven getransporteerd. Het zal je baan maar zijn, liftbediende. Je kan een lift maken die maar op 1 verdieping uitkomt. Of een lift die op meerdere verdiepingen uitkomt, maar dan moet je de touristen vertrouwen dat ze er op de goede ‘halte’ uitstappen… of je neemt een mens in dienst wiens werk het is het juiste knopje in te duwen… verborgen werkloosheid, als je het mij vraagt.
Overigens, alle foto’s hier zijn een beetje fluffy, want genomen door een plastic raam.
Als je goed kijkt, zie je dat er midden in de stad moestuinen liggen. Goed om te zien waar je je vers fruit kan halen.

Mooi uitzicht richting Malecon. Ook leuk om te zien: brede doorgaande wegen door de stad, nauwelijks bezet door auto’s. Het doet me denken aan een docu over Noord-Korea die Netwerk een jaar geleden uitzond.

Vanaf het ene uitstulpsel van de toren (zie vorige post) heb je zicht op de andere.

Hier ‘wonen’ we tijdelijk lekker dichtbij. Als we erachter komen dat het ’s avonds niet zo best fotograferen is, besluiten we overdag terug te gaan. Bovendien kan je overdag de toren opklimmen, en dan heb je geweldig zicht over zee en stad. Read the rest of this entry »

‘Jee, ligt dat ding hier,’ roep ik tegen vriendin Linda als we een een ANWB-bord met ‘Eemnes’ zien. Altijd gedacht dat die polder bij Utrecht lag. ‘Ja, van dat lied van Hans Dorrestijn.’ ‘De wereld is de schepping van de duivel, van Mephistoles. Het bewijs van deze stelling is de polder van Eemnes…’ zingen we nu alletwee. De rest wisten we niet meer, maar Google is geduldig. Hieronder de volledige tekst.

De wereld is een schepping van de duivel, van Mephistoles
Het bewijs voor deze stelling is de polder van Eemnes

Een wandelaar is van nature hier een ledigganger
Hier raak je niet per ongeluk verdwaald: je doet het expres
De tijd staat stil. De kilometers zijn er langer
Maar toch loopt alles op zijn eind in de polder van Eemnes

De temperatuur onwezenlijk: nul graden Fahrenheit
Groot is de leegte. In deze verlatenheid
Hoop je iemand te ontmoeten met een revolver of stilettomes
Die hardhandig je verblijf bekort in de polder van Eemnes

De atmosfeer bedompt en onheilszwanger
Nooit zal dit gebied bezongen worden door een dichter of een dichteres
Daar fietst een vrouw die het postuur heeft van een klerenhanger
Schoonheid is ondenkbaar in de polder van Eemnes

De polder van Eemnes. God werd zo moedeloos bij het idee
Dat hij de hele Schepping aan de duivel overdee
Dit verklaart de rampspoed. De aarde is een etterend abces
Maar dat is allemaal begonnen bij de polder van Eemnes

Met muziek eronder en gezongen met de ietwat treurige stem van Dorrestijn klinkt het allemaal nog beter. En z’n nieuwverschenen vogelgids lijkt me ook een aanrader.

De meeste auto’s in Cuba zijn oud. Heel oud. Bij ons zouden ze de keuring niet doorkomen. Maar als je even niet let op de brandstofdampen, is het soms ook heel mooi om naar te kijken.
Een Cubaan die ik sprak veronderstelde dat het in Nederland wel heel schoon zou zijn… want wij hebben schone auto’s. Ik heb ‘em uit de droom geholpen. Wij hebben weliswaar schonere auto’s, maar ook zo’n honderd keer zoveel. Dus echt schoon is het bij ons toch helaas niet.

In deze post het moois dat ik ben tegengekomen.
Kijk trouwens bij deze foto even op de achtergrond: ‘Pernis ligt ook hier midden in de stad. Read the rest of this entry »

Rondom de Amerikaanse ambassade woedt een ware propaganda-oorlog. De Amerikanen projecteren boodschappen vanaf het gebouw, de Cubanen plaatsten er zwarte vlaggen voor. Bovendien vind je in de omgeving nogal wat anti-Bush propaganda.

Kijk en lach je rot. Read the rest of this entry »

We zijn nog een paar uur in Holguín om te wachten op de interlokale bus naar Havana. Tijd voor nog wat sfeerplaatjes.

Niet iedereen heeft toegang tot drinkwater uit de kraan. Dan koop je het aan de straat uit een tank. Read the rest of this entry »