Houdt Liesken van ver reizen en lang in het vliegtuig zitten? Neen! Verre landen zijn leuk, of beter gezegd interessant, maar tien uur opgevouwen zitten in een vliegtuig…? Bovendien is er in Nederland zoveel moois te zien: binnenkort hier op deze weblog te bewonderen.
Maar al de moeite van het opgevouwen zitten, wordt geheel teniet gedaan als je bekenden hebt wonen op je reisbestemming.
Mijn oom Ser woont al bijna veertig jaar in Brazilië. De vroegste herinnering aan hem was toen ik een jaar of drie was en hij – zoals het een goed hippy betaamt – het knusse, nog wat naar spruitjes riekende Nederland verliet. Toen ik een jaar of tien was, was ‘ie weer even terug, om ons neefjes en nichtjes te imponeren met spannende verhalen over tropische spinnen van minstens 50 centimeter in omvang. In 1994 hopte hij weer even over, om sponsors te zoeken voor z’n project in Arrial d’Ajuda. Ik was net klaar met de grafische school en maakte met hem samen een mooi boekje over het project. Inmiddels is ie er ereburger van Porto Seguro mee geworden.
In 2003 had ik eindelijk genoeg geld om de oversteek naar Latijns-Amerika te maken.
Op mijn ‘ooit nog eens bezoeken’-verlanglijst staat Guinee (Conakry). Niet omdat ik me graag nog eens ga vergapen aan armoede, verre van, eerlijk gezegd, maar vriendin Marijke startte er een paar jaar geleden een school, Le Dauphin. Een school die het midden houdt tussen kleuteronderwijs en het onderwijs in onze groepen 3 en 4.
http://www.hetalfabet.nl/ Hier vind je meer info over de school en de doelstellingen. De site is moeilijk heel actueel te houden, vanwege het feit dat er maar zo om de dag stroom is, maar er staan een paar heel leuke foto’s op.
Ik ga gauw aan de slag om Brazilië-foto’s te bewerken en ze voor publicatie hier geschikt te maken.
Leave a Reply