Tommie Hoogenboom. Mijn neef en zoon van Ser en Tania. Hij woont in Niteroi, een voorstad van Rio de Janeiro. Ik heb ‘em in m’n hele leven maar twee keer ontmoet. Een keer kwam hij dik in de skikleren met Ser naar Nederland. Wat was het koud voor ‘em in februari.

De tweede keer was toen ik zelf op vakantie was bij Ser. Hoewel communiceren soms met handen en voeten moest, heb ik goede herinneringen aan hem. Zo heeft ie me, omdat zeilloos surfen niets voor meisje is, geleerd om op hoog opkomende golven te crawlen om me te laten neersmakken op het strand. Hier neemt ‘ie in Trenembé een douche. Wij zouden ‘em later volgen.

Hij was sowieso een goede gids. Zo verzamelde hij bijvoorbeeld de cactusvruchten toen we bij een wandeling die lang uitliep door ons water heenwaren en verrekten van de dorst. Wisten wij veel dat je dat vruchtvlees kon eten. De rode kleur schrikte ook nog eens af. Maar Tommie wist beter!

This entry was posted on Wednesday, April 11th, 2007 at 23:34 and is filed under Brazilië, Liesken thuis, reizen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.