Mijn achteroverburen zorgen ervoor dat ik, als ik uit mijn raam kijk, een mooi uitzicht heb op allerhande bomen, struiken, bloemen, een- twee, veeljarigen, vroeg- en laatbloeiers. Laatst liep ik om de hoek bij mijn huis een aardig mandje met felrode bloemetjes tegen het lijf. Zag er gezellig uit, niet al te duur, en kon ik eindelijk wat terugdoen voor die achteroverburen als ze uit hún raam keken. Mooi, doe maar meteen twee van die mandjes.

Blijken het geraniums te zijn! Gerania, zegt mijn taalgevoel overigens, maar op Google is die meervoudsvorm in ieder geval in de minderheid. Geraniums dus. Met de aankoop ben ik plotsklap veertig jaar ouder geworden.

Ik overweeg m’n werkplek uit de huiskamer te verhuizen. ‘Zit’ er tenminste niet meer ‘achter’. Ik kan er ook op hopen dat ik ze snel vergeet. Dat lot treft de meeste van mijn levende planten. Omdat ze zelden spreken, vragen ze me veel te weinig om water. En een wekelijkse rondgang met een gieter zit me niet in de genen.

Om die reden zijn de meeste planten in mijn huis goede namaak. Zo namaak dat de Afrikaanse man van een vriendin van me ze een jaar af wat geleden ze gul van water voorzag. Gelukkig kunnen nepperts daar voor een keer best tegen.

Dus geniet nog even van de foto’s. Nu ik de nieuwe plantjes net heb, onthoud ik dat water geven wel even, maar of dat over een half jaar nog zo is…

This entry was posted on Wednesday, May 23rd, 2007 at 0:02 and is filed under Liesken, Liesken thuis. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.