Vriendin Vosje was weer in Nederland. Een dikke week geleden berichtte ik er al over, maar nu heb ik er ook een mooi portret bij. Ze zit in m’n raam en aait poes Pluk, die overal als eerste bij wil zijn als er wat te doen is. Pluks maatje, Negri, woonde eerst heel lang bij Vosje maar nu – door omstandigheden – al bijna een jaar bij mij. Negri verwaardigde zich niet naar beneden te komen vanonder het warme dekbed uit mijn slaapkamer vandaan. Zo is ze dan ook wel weer. Maar stiekum, de avond ervoor, kwam ze wel snel bij Vosje op bed liggen. Tevreden mekkerend en knorrend. Dat doet ze bij mij dan weer niet zo snel.

Fijn om weer ‘live’ met er te kletsen in plaats van over mail of blog. We zijn weer helemaal bij over de politiek in Nederland, die in Ierland (vele malen ingewikkelder dan hier) wonen in den vreemde (zij durft, ik nog niet), onze moeders en relaties.

Verder zijn we na deze week arm maar mooi ;-) Cora Kemperman is de gelukkige ontvanger van ons zuur verdiende geld. Maar daarvoor krijgen we dan ook kwaliteitskleding in een normale maat. Ik ben echt een S, soms een M en ik word dus depressief, nee eerlijk gezegd pislink en agressief als ik in sommige winkels niet eens in XXL pas. Ik gun het elke dunne twijg moeiteloos weggeblazen te worden door elke scheet die onze porno-industrie laat, maar ik zou willen dat meer winkels het normale matensysteem weer invoerden. De gemiddelde maat is tenslotte 40-42 en niet 34-36. Iemand (MTV, maatschappij, onvolwassen losermannen, internet, glossies, porno-industrie) heeft ons dat willen aanpraten, maar trap er niet in! Word fan van ‘Beperkt Houdbaar’.

Want zijn wij meer dan ons op het hoofd krabbende primaten? Die het ook niet allemaal precies weten en perfect op orde hebben?

Toen ik dit tekende was nog niet bekend dat de mens genetisch dichter bij de Bonobo-aap staat dan bij de Chimp. Geluk voor u, want de Bonobo is lelijker dan de Chimp. Maar hij is wel minstens even interessant.

De Bonobo doet aan ‘echte’ politiek. Op het moment dat de groep van leider wisselt, dan gaat de beoogd kandidaat-leider cadeautjes aan de rest van de groep uitdelen. Van vlooibeurt tot smakelijk hapje. Om ‘stemmen’ te winnen. Ik vrees dat het niemand opvalt als morgen in het Europarlement 785 Bonobo-apen zitting nemen en de zittende leden een dagje vrij gunnen…

Oh, en dan vergeet ik nog het feit dat Bonobo-apen als enige primaat aan het gezellige en immer intieme tongzoenen doen. Eh, maar dat heeft dan helaas weer weinig met politiek te maken.

Twee jaar geleden waagden niet voor niets Kevin en George het vege lijf om een spandoek tegen deze grondwet aan De Hef te hangen. Samenwerken is prima, maar de grondwet, waarin staat vastgelegd wat het economisch model (kapitalisme) van De Unie moet zijn is onzin. In aanloop naar het referendum mocht ik, behalve deze vroege-ochtendfoto, ook een paar affiches maken in opdracht van de landelijke SP. Om duidelijk maken dat het onder het huidig gesternte niet goed zou komen met een Europese grondwet.

‘Europa’ is tegen het inenten van dieren, en dan ontstaan er soms explosies van dierziekten.

‘Europa’ is voor kapitalisme, vrije-markteconomie en daar wordt de gewone burger niet beter van.

‘Europa’ is nu al haast niet te controleren. Te veel macht bij een kleine Raad van Europa, te veel lobbyclubs met te veel cadeautjes…

‘Europa’ kijkt liever naar kernenergie dan naar duurzame alternatieven. Zucht, nog conservatiever dan Shell en beroepsbroeders

Kom ik op m’n zoektocht door vele schijven nog een mooie banner tegen. In Wageningen dreigde het OV – in navolging van zovele steden – te worden afgebroken.

He he, al die jaren shitmuziek tijdens het Eurovison songfestival. Mierzoete liedjes over liefde of, ja of, waarover eigenlijk? Maar nu is er de bijdrage van Israël: Push the Button.

Ik hou van bandjes met teksten die ergens over gaan. In dit geval een nucleaire dreiging. Dondert niet van wiens kant, kernwapens zijn gevaarlijk: in de handen van Amerikanen, Russen (meer van mijn puberteit) maar ook van Israël of een Arabisch land. En geef ze zeker niet aan mij!

Ik hou ook van bandjes die aan cross over doen:  Teapacks zingt in achtereenvolgens Engels, Frans en Yiddisch en bestrijkt nonchalant de genres smartlap, ska, klezmer, punk en hip hop. Hoera! En toen had ik nog niet eens beelden gezien van de drummer, mijn favoriete type muzikant!

Hier kan je op ze stemmen. Niet dat het nog zin heeft, ze liggen eruit. Israël ligt niet echt in Oost-Europa, zeg maar, maar voor het idee. Hieronder de tekst. Typisch de teksten waar ik ook twintig jaar geleden al vanuit m’n dak ging bij punkbandjesoptredens. Op de een of andere manier doen ze me ook aan Mano Negra denken, en aan Les Negresses Vertes. Van die laatsten geen link, omdat de band zo’n beetje ter ziele ging toen Internet zijn intrede deed.

Als Israël mag meedoen, dan verwacht ik volgend jaar ook een bijdrage uit de Palestijnse gebieden, overigens.

Ook opvallend. Ze zingen ‘HE’S gonna push da button’ en ‘ I’m gonna push that button’.  Mannen. Zij hakken wel op de rode knop. De vrouwen zullen de gewonden wel verzorgen. Maar het zijn diezelfde mannen die er weer toffe liedjes over maken. Maar weinig muzikale geengageerde vrouwen in dit genre tegengekomen. Dat dan weer wel… ik word gek.

Nou ja, ik mag wel wonen waar ik wil in Rotterdam, maar ik heb dan ook een inkomen van meer dan 120% van het minimumloon. Heb je dat niet, dan kom je sommige Rotterdamse wijken niet in… om te wonen dan: passeren per tram, fiets, auto of te voet mag wel, maar graag passeren, er niet blijven.

Toen de regel werd ingesteld, hebben we als SP-afdeling Rotterdam flink geprotesteerd. Zijn arme mensen (of moet het minimumloon omhoog?) per definitie de veroorzakers van overlast? Zijn ze crimineel? Voelen ze zich minder Rotterdammer dan ik (import-Brabo)? Nee, met dit soort maatregelen voel je je inderdaad niet zo welkom meer.

Edwin trommelde een boel mooie Rotterdamse dichters op om te protesteren en hun werk verzamelden we in een bundel.

De opbrengst ging (en gaat, er zijn denk ik nog twintig boekjes over) naar stichting Kifaia van Anja Meulenbelt. De stichting helpt (oorlogs)gehandicapten in de Palestijnse gebieden.

Hieronder het in mijn ogen tofste gedicht uit het boekje. Het is van jeRoen Naaktgeboren van de WoordDansers. De WoordDansers zijn onlangs uitgeroepen tot Rotterdamse stadsdichters: terecht!

Percentagegwijs

De auto van mijn buurvrouw is voor 70% van haar

De tramconducteur heet voor 25% arbeidsongeschikt

In mijn buurt is 50.2 % van de woonachtige mensen man

5% van de kinderen zijn meer op MSN dan op het plein

Het percentage van de werkzoekenden in mijn wijk is 15

5,3% van de Overschiese bevolking valt onder ‘overig wijk’

Met 2% van mijn huidige jaarsalaris kan ik op vakantie

Van Kralingen-Oost behoort 7,1% tot etnische minderheden

Voor mijn theorie-examen mocht ik 10% fout beantwoorden

In 2002 koos 6,5% van het Noordereiland voor de SP

Met vier bakken koffie en een Bic pen

kon ik op papier niet duidelijk maken

hoe mijn buurman 120% moest zijn,

in de statistieken vond ik niets terug

We telden elkaar

één bij één op

kwamen tot twee,

te delen naar samen

100% tevreden

120% verbaasd

Omdat goed leren Css’en en XHTML’en meer tijd vergt dan ik hoopte, heb ik besloten via deze weblog mijn grafisch werk te publiceren. Eigenlijk net zo handig. Enige beperking is dat vooralsnog op 500nogwat pixels breed wordt gepubliceerd. Dat zij dan zo.

Een selectie van webbannertjes die ik maakte was het snelst blogfähig te Photoshoppen, dus daar start ik mee. Maar hier volgen later logo’s, opgemaakte pagina’s, addbusters enz. enz. Naast alle foto’s die ik al met jullie wil delen  ;-)

Theo van Gogh was afgeslacht en iedereen was bang voor elkaar. Er moest dus iets gebeuren onder ‘moeders paraplu’. In rap tempo organiseerde de SP-afdeling Rotterdam interculturele ontmoetingen en debatten. Want kom je aan m’n buren, dan kom je aan mij!

(Voor de SP-afdeling Rotterdam)

Ooit leek het waarschijnlijker dat SP, GroenLinks en PvdA zouden kunnen samenwerken aan een links alternatief. Op de site is te lezen hoe een en ander vorm had moeten krijgen.

(Voor de landelijke SP)

En Mordechai Vanunu: hoe je gestraft kan worden in je poging een grote oorlog te voorkomen…

(Voor de SP-Kamerfractie)

… niks theetje drinken. Fatsoenlijke champagne! En we voeren ook al niet naar de Overtoom, maar tussen Lelystad en Enkhuizen, met de helft van de zeilen uit.

Vorige week was ik getuige van het huwelijk van Angela en Wim.  En dat werd heel toepasselijk op een zeilschip voltrokken. De gasten waren leuk en gezellig, het bruidspaar stralend maar de zonsondergang de dag ervoor wel heel bijzonder. Omdat het maar niet wilde ophouden mooi weer te zijn en omdat Lelystad eigenlijk vreselijk lelijk en mistroostig is, maar van afstandje met diezelfde zon heel goed te harden.

Bij Parijs denk je natuurlijk al snel aan de geijkte foto’s van de Notre Dame, de Eiffeltoren en nog een dozijn oude gebouwen. Eerlijk is eerlijk, ook erg mooi. Maar ik wandel met minstens evenveel plezier door de wijk La Défense, met z’n vreemdvormige kantoorgebouwen en moderne kunst.

Ik voelde me er wel thuis. Misschien omdat hier in Rotterdam ook lustig geëxperimenteerd wordt met vreemdsoortige hoogbouw. Al zou het wat mij betreft nog veel gekker mogen worden.

Read the rest of this entry »

Net terug van Pan’s Labyrinth (El Laberinto del Fauno). Je moet er een sterke maag voor hebben, want de mensen blijken maar weer eens vele malen grilliger, sadistischer en onvoorspelbaarder dan de soms monsterlijke sprookjesfiguren. Hier de officiële site en hier een goede recensie uit De Volkskrant.

In dit macaber sprookje nog maar weer eens een bewijs dat een klakkeloos ‘Befehl ist Befehl’ opvolgen je niet per se een beter mens maakt. Goede timing dus eigenlijk (per ongeluk) om er op Dodenherdenking heen te gaan.