Deze vakantie heb ik in Rotterdam doorgebracht. Op pad met Edwin, hieronder. Mensen interviewen voor de jaarkrant die de SP-afdeling Rotterdam net heeft uitgebracht. Mensen die actief zijn in hun wijk en soms bijzondere initiatieven ontplooien. Na afloop slenterde ik door hun buurt om foto’s te maken die we ook voor de krant zouden kunnen gebruiken.
Het is een van m’n betere vakanties geweest. Rotterdam is mooi en de mensen die we spraken zonder uitzondering boeiend.
Oh ja, daarna volgde natuurlijk nog een paar dagen vormgeven en DTP’en. Ook weer eens leuk voor de afwisseling.
Meestal lukte het Edwin beter uit beeld te blijven ;-)
jaarkrant Rotterdam
Hier kan je de hele krant in pdf-formaat lezen. En hieronder nog wat foto’s die om diverse redenen de krant niet haalden.
Read the rest of this entry »
…omdat ik daar onderhand eens heenmoest, als kritisch publieke-omroepkijker.
Directe aanleiding was de tentoonstelling over Van Kooten en De Bie. Meesterlijke televisie maakten ze. Voor mij en mijn vriendjes en vriendinnetjes was geen maandagmorgenles op de middelbare school goed verstoord als we dat niet deden door het volhardend naspelen van scenes uit ‘Keek op de Week’ van de zondagavond ervoor.
Als we ‘de beurt’ kregen voor het reproduceren van het huiswerk, dan kon dit niet zonder dit duo. Vooral in te gaan op de vragen van de leraar, riepen we eerst door de klas: ‘Hee, zeg, hoor je dat? Ik ben genoemd! Ik ben genoemd, ja. Ja, ja, mijn naam waart rond. Zeg! En zeker op het terrein van vraagbeantwoording. Zeker! Wat was de vraag, zei u? Na, eh, dát u mij noemde, zeg maar?
Later – inmiddels politiek actief – smulde ik van Jacobse en Van Es, totdat de LPF voor een dejá vu zorgde… nou ja, toen smulde ik nog steeds maar gruwde van het feit dat geparodiëerde, platte, nontypes, ego’s, blaaskaken het voor het zeggen kregen in Nederland.
Enfin, inmiddels staan de zaken er in Nederland zo voor, dat ik hoop dat Geert Wilders nooit de alternatieve opdeling van Nederland, zoals voorgesteld door Jacobse en Van Es, voor de verschillende bevolkingsgroepen te pakken krijgt. Voor ik het weet moet m’n familie in Brabant me dan met een speciaal pasje in Rotterdam komen opzoeken… van die dingen, ja!
Enfin, genoeg ellende. Geniet hieronder van het geweldige gebouw waarin het Instituut geëept is.
Read the rest of this entry »
Dit is onze grote zeeheld Piet Heijn. Z’n standbeeld staat in Delfshaven en ik heb me laten vertellen dat nogal wat Rotterdammers er zich druk om maken dat ‘ie niet met z’n gezicht naar zee staat. Ik maak me er veeleer druk om dat onze minister president ons oproept een voorbeeld te nemen aan dit soort historisch rapalje.
Heijn zelf moet nog hebben meegevallen, als ik Wikipedia moet geloven, maar hoe kan een leider van dit land serieus terugverlangen naar deze periode van oorlog, wetteloosheid, rooftochten en slavernij?
Babies trekken van die leuke hoofden. En dan heb ik Rif niet eens geknipt bij de eerste keer dat ‘ie spinazie te eten krijgt. Die houden jullie tegoed. Zijn maag is er namelijk nog niet aan toe.
