Afgelopen twee fietste ik met Edwin heel Rotterdam door om mensen te interviewen voor onze SP-afdelingskrant. We spraken met mensen die bijzondere initiatieven ontplooien in de stad. Met de metaalwerker in de bouw die activiteiten voor de jeugd in de wijk organiseert, met een vader die samen met wat andere ouders de school van z’n dochter actief gemengd wilde maken maar ook met mensen die op een bijzondere manier wonen.
En zo kwamen we ook uit in de Zwaerdecroonstraat. Een paar jaar geleden zou de straat drastisch gerenoveerd worden. En wel op zo’n manier dat de woningen daarna voor de zittende bewoners onbetaalbaar zouden worden. De mensen in de straat waren boos en kwamen in actie. Een aantal huizen werd na enige tijd bewoond door krakers, die zich aansloten bij het verzet. Diverse ludieke activiteiten werden ondernomen om te laten zien dat de bewoners, samen met hen uit de eveneens bedreigde Snellickstraat, een hechte gemeenschap vormen. De binnentuin is goeddeels gemeenschappelijk gemaakt. Er is een eetcafé in een van de woningen en ook de voordeuren vormen – in hun verscheidenheid – een kleurrijke eenheid.
Ik krijg binnenkort ook een nieuwe voordeur. En nette houten, blank gelakte. Ik vrees dat ik een van bovenstaande ontwerpen niet door de vergadering van de VvE ga krijgen :-(

Tooohooof!!! Zoeken ze nog bewoners?
Niet direct, geloof ik. Maar de panden aan de Snellinckstraat worden (deels?) verkocht als woonwerkeenheden. Wellicht kan het Lincke Zwaerd je verder helpen:
http://www.linckezwaerd.nl/lz/cms/cms_module/index.php
Mooie collage, complimenten! We wonen zelf in het huis met de voordeur met (onze) handafdrukken.
Geniet er nog maar eens van: de renovatie wordt doorgezet.
Deze deuren worden weer zoals van ouds (STANDAARD DUS).
We hebben de renovatie lang kunnen uitstellen maar zoals een ieder weet: wat WBR wenst zal gebeuren: de meeste huizen worden verkocht, er komen een paar huurders terug. De binnentuin is verwoest, het interieur van de woningen is verwoest.
Ik ben bewoner van deze straat. Ik kom terug en hou m’n hart vast als ik zie wat er in onze woningen gedaan wordt.