Wat was ik m’n lange haar beu zeg! Eerst drie jaar gespaard om het lang te krijgen, want het zou toch vrouwelijker staan en nog wat van die bullshitargumenten. Vervolgens heb ik het drie jaar in een knotje gedragen omdat ik geen idee had wat ik ermee moest en zo verstikt kon zodoende de roos welig tieren.

1 keer zat het echt tof. Toen ik dit voorjaar getuige was bij een huwelijk en de kapper m’n haar en passant ook onder handen nam… maar of ik nu elke dag de tijd wil nemen om 25 knoopjes in m’n haar te leggen en daar 32 speldjes bij wil schuiven… dacht het niet.
Dus vandaag ging de schaar erin. Wat een opluchting.

This entry was posted on Wednesday, November 21st, 2007 at 2:26 and is filed under Liesken, Liesken actualiteit. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.