Een Zee van Staal (No Comments)

Insh’Allah

In 1999 werd Wijk aan Zee Cultureel dorp van Europa. Op een voormalig campeerterrein gaf Hoogovens kunstenaars de gelegenheid een beeldentuin te ontwerpen. Bedoeling was het contrast tussen industrie en dorp te verzachten. De kunstenaars zijn bij het maken ondergebracht in Wijk-aan-Zeese gastgezinnen. Ik had de begeleidende folder wel nodig om te ontdekken wat wat voorstelde… dat wel. Bovenstaand werk, een van de mooiere, vind ik, heet White Rhythm.

Hieronder de rest.

Playing Waves
Playing Waves

Esperanza
Esperanza

Esperanza?
Of was dit nu Esperanza… zelfs de folder is niet helder genoeg. Wel mooi vind ik dit ding, los van wat het voorstelt.

Without title
een del van The Messenger.

Corus
Corus

Die leeren Augen der Spprachlosigkeit
Ik noemde dit vis, maar het heet Die leere Augen der Sprachlosigkeit

kunst
En van bovenstaand kunstwerk is echt niet meer te achterhalen hoe het heet. Al met al, zo samen, een fascinerende beeldengroep.

Leave a Reply