Erger nog dan een hekel aan duiven, heb ik een aversie tegen meeuwen. In de stad althans. Aan zee horen ze thuis en het krijsen roept heimwee op. Heimwee naar reizen die je nooit maakte, heimwee naar geliefden die onherroepelijk achter de horizon zijn verdwenen.
Toen ik onderstaande foto´s maakte was het vloed, dus voedertijd. De scheermessen en andere schelpen werden voor ons neuzen opengetikt en de inhoud verorberd.

This entry was posted on Friday, April 11th, 2008 at 1:53 and is filed under De rest van het achterland, Liesken, Liesken actualiteit, reizen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.