Dat krijg je met zo’n nieuwe camera waarvan je de witbalans kan instellen… Dan test je van alles bij schemerlampenlicht en dan laat je hem in die stand staan. En dan ga je foto’s maken bij de felste zon in weken. Misschien toch maar op ‘auto’ zetten, die witbalans.

Enfin, het levert ook wel weer aardige plaatjes op.

Moest ik niet gewoon werken dan? Dit was ‘werk’. Dit waren wat afwijkende plaatjes in een serie trams die ik stond te knippen. Foto’s om een flyertje mee op de fleuren om de Rotterdamse ouderen te feliciteren dat ze in 2009 gratis met het openbaar vervoer kunnen reizen. Nu moeten we het alleen nog voor elkaar krijgen dat dat in 2010 en verder ook mogelijk wordt gemaakt. En niet te vergeten, de gehandicapten die gebruik maken van ‘Vervoer op Maat’ zouden dat ook (zeker) gratis moeten kunnen doen.

Mijn kinderhand hou ik niet vaak op, maar komt het dan voor, dan is ie ook niet snel gevuld. Sterker nog… ik heb beide handen nodig om met m’n nieuwe camera scherpe foto’s te maken.
Nou, de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat het best met een kan, als ik er maar een kleinere lens bij had gekocht.

De eerste plaatjes zijn natuurlijk een grote verzameling onzinnige kieken om het ding uit te testen, dus die zal je hier niet zien.

Wees erbij. Bij het SP-Rotterdam nieuwjaarsfeest. Altijd gezellig. Voor een leuk, nieuw, feestelijk, gezellig, strijdbaar nieuwjaar.

Ik ken Theo al heel lang als Theo Cornelissen en soms als ik nu een persbericht schrijf, merk ik dat ik me bijna vergis. ‘SP-fractievoorzitter Theo Corne…’ nee, Theo Co?kun is het, sinds 14 november. Op die dag nam hij de achternaam van z’n geliefde Pinar aan. Het mag, dus waarom niet? Mooi gebaar ook. En waarom wordt er minder ophef over gemaakt als een vrouw de naam van haar man aanneemt dan andersom? Nadeel is dat veel programma’s niet zijn ingericht op zo’n ‘s met cedille’ maar daar kom ik wel uit.

Voor het trouwen van de twee lieverds maakte ik onderstaand logo.

… het afscheidsfeestje – tevens 5-jarigbestaansfeest – bij Free Musketeers: een leuke rondvaarttocht door Den Haag met eten en drinken na afloop.
… broers verjaardag waarop neef Rif in ieder geval een deel van m’n naam wist te onthouden (Bet).
… de ‘Buurten in de Wijken’-kalender die ik met Edwin samenstelde. We hadden ruimte voor 12 x 4 foto’s. Ik had graag alle 6943 foto’s gepubliceerd die het net niet haalden.
… het feestje van Lot en Leo, met drank en lekker eten en een optreden van de band van Niek
… de expertmeeting over commerciële helikopervluchten (Wordt deze blog politieker? Het zou zo maar kunnen).
… de rondwandeling die ik maakte met oom Paul en diens vriendin Yvonne door Noord en Crooswijk op zoek naar de roots van de Hoogenbomen. (De meeste woningen zijn gerenoveerd, maar niet die van m’n oma aan de Noordsingel)
… het damesontbijt bij Vosje, met goed gezelschap, te weinig aardappelkoekjes en veel lol.
… het bezoek met neef Rif aan De Efteling (over twee jaar beter).
… het geschiedenistoneelstuk van de Heren van de Burcht in het Zuidpleintheater.
… de begrotingsbehandeling (de weeë gezichten van onze raadsleden na afloop om 02.00 uur ‘s nachts).
… de toneelvoorstelling over het dagelijks leven in Gaza.
… sinterklaas bij Frans: een vreemd dobbelspel dat een ieder hebzuchtig maakt.
… sinterklaas bij broer Joris. Rif is blij met z’n Bruna-kerststal, maar volhardt in het ‘kindeke Jesus’ Beh te noemen. Omdat de vorm tussen het kind en de flankerende schapen niet groot genoeg is. Ik ben gepromoveerd tot Liebet…
… de presentatie van de nieuwe CD van Menno Smit: gedichten op muziek en muziek bij gedichten.

En toen was ik weer helemaal bij. Rest een postje over het logo dat ik voor Theo en z’n geliefde Pinar maakte voor hun trouwen en een aankondiging van ons nieuwjaarsfeestje.

Het leven stond natuurlijk niet stil, toen m’n camera het begaf. Ik legde een en ander alleen niet meer vast. Of, nu ik even nadenk… er moeten nog wat foto’s staan op m’n geheugenkaartje dat ik aan Vosje leende voor haar reis naar de Westbank… Enfin, eer ik die eens terugheb. Er stond een close up van een prachtige – maar dode – mot op en een groene tomaat, die was verschenen aan een verstekeling-plant uit de supermarkt. Mooi, maar niet wereldschokkend.

Nee, eh, belangrijkste verandering afgelopen tijd was vooral die van baan.

Van het drie-hoog-achter op een bedrijventerrein in Zoetermeer bij Free Musketeers naar het stadhuis van Rotterdam. Niet allen de omgeving is beter. Het werk past me ook beter. Terug naar de roots, terug naar de politiek. Van grafisch vormgever naar medewerker van de SP-fractie op het stadhuis. Soms moeilijk – als mensen je bellen als laatste strohalm met superingewikkelde problemen, maar never a dull moment dus en als je deze mensen dan toch een stap verder kan helpen… Super leerzaam en bevredigend dus ook.
Dat die mensen bellen klinkt wat zwaar, maar het is maar goed dat ze dat doen. Ondanks de soms lastige vragen die ze stellen vind ik het echt leuk. Maar uit de papieren, rapporten en nota’s van het stadhuis zou je haast denken dat Rotterdam een paradijsje op aarde is. Helaas, de werkelijkheid is weerbarstiger dan al die stapels papier. En het is goed dat mensen de moeite willen nemen ons dat te laten weten.

En zeg nu zelf, rook je liever een pauzesigaretje bij deze fontein, of naast de goedereningang van de Etos in een winkelcentrum in Zoetermeer terwijl de randstadrail voorbijraast?

En toen begaf m’n fotocamera het. Niet ineens natuurlijk, heel geleidelijk aan: hij trok steeds sneller de batterijen leeg. Dus denk je ‘blondje, neem nu eens een vol setje penlights mee’. Maar zo blond bleek ik dus niet. Hij is stuk en inmiddels niet zo veel meer waard om ‘em voor een paar honderd euro te laten repareren. Wel jammer. Ik liep toch al rond met plannen voor een nieuw fototoestel, maar ik had m’n oude met alle plezier aan iemand weggegeven. Maar nu gaat ‘ie dus naar het fototoestellenkerkhof. Nog even uitvinden waar dat precies is. Ik vrees het chemisch-afvaldepot van de Roteb… klinkt een stuk minder romantisch.
Maar goed, dat was dus de aanleiding om niet meer te bloggen, de afgelopen maanden. Want geen foto’s, dan geen tekst.
Nu ik er goed over nadenk heb ik misschien best nog wat materiaal liggen om iedereen weer up to date te krijgen: in de postjes hierna dus een snelle update.