En toen begaf m’n fotocamera het. Niet ineens natuurlijk, heel geleidelijk aan: hij trok steeds sneller de batterijen leeg. Dus denk je ‘blondje, neem nu eens een vol setje penlights mee’. Maar zo blond bleek ik dus niet. Hij is stuk en inmiddels niet zo veel meer waard om ‘em voor een paar honderd euro te laten repareren. Wel jammer. Ik liep toch al rond met plannen voor een nieuw fototoestel, maar ik had m’n oude met alle plezier aan iemand weggegeven. Maar nu gaat ‘ie dus naar het fototoestellenkerkhof. Nog even uitvinden waar dat precies is. Ik vrees het chemisch-afvaldepot van de Roteb… klinkt een stuk minder romantisch.
Maar goed, dat was dus de aanleiding om niet meer te bloggen, de afgelopen maanden. Want geen foto’s, dan geen tekst.
Nu ik er goed over nadenk heb ik misschien best nog wat materiaal liggen om iedereen weer up to date te krijgen: in de postjes hierna dus een snelle update.

This entry was posted on Sunday, December 14th, 2008 at 23:20 and is filed under Liesken, Liesken thuis. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.