Dat was niet mijn kop, maar het AD Rotterdams Dagblad had het veranderd van ‘Gemeente moet zelf op asbest controleren’. Ik geef toe, die van ADRD bekt beter.
Lees hier het hele artikel. En ter vergelijking hier het bericht op rotterdam.sp.nl.
Aan het eind mag ik ook even ‘mopperen’. Nu briest, fulmineert, protesteert, foetert, en werpt de SP wel vaker tegen – dat kan niet anders bij zo veel slecht beleid – maar ik wist niet dat ik zo negatief was overgekomen.
De journalist had gevraagd wat VROM precies had gezegd over de situatie in Rotterdam… en dat is nu precies het probleem, zo legde ik uit: dat willen ze niet kwijt. In een maand tijd heb ik geprobeerd er – ook via omwegen – achter te komen, maar helaas. Ik zei dus tegen de journalist dat ik dan liever had dat ze meteen zeiden dat ze de cijfers niet mogen geven. Dat scheelt een hoop tijd en ik werk nu eenmaal graag efficient. En dat dat niet mag, dat kan ik me juist heel goed voorstellen van mensen die partijpolitiek hoog in het vaandel hebben staan, want wij zijn van de oppositie.
En dat is precies het kwalijke van deze opstelling in kwesties als deze: asbestkanker kijkt ook niet eerst naar je politieke voorkeur eer het toeslaat.
Archive for February, 2009
Vorige week was ik met Vosje en Bert en Igor en Kaatje bij de premiere van de theatervoorstelling van Vosjes huisgenote Sonja. Het was eigenlijk een kindervoorstelling maar nu en dan hebben we smakelijk zitten lachen. Om de pratende modder bijvoorbeeld. Kijk hier de reportage op Cineac Feijenoord.
Na afloop hadden we zin in een kop koffie. Die hadden we kunnen drinken in Rotterdam, tentjes zat, maar we hadden zin in een ritje Waterbus. Koffie in Dordrecht dus. Een impressie van het ritje.
Net als van de bomen, valt er ook van alle bloemen die ik ooit kiekte een paar mooie collages te maken. Alleen ga ik er nu niet aan beginnen om alle namen te geven. Meer dan de helft weet ik niet eens. Vind ik niet echt belangrijk: belangrijker is dat ze fijn zijn om naar te kijken en daar waar bloemen bloeien, staat geen gebouw van steen.
Er zitten wat exotische exemplaren tussen, maar bron van inspiratie was ook de tuin bij het huis van m’n ouders vroeger. Ik ben er opgegroeid en net voordat mam verhuisde heb ik de bloemen in de tuin vastgelegd.
Overigens neemt m’n moeder geen genoegen met wat stoeptegels en een vierkante meter gras achter haar nieuwe huis nu: geleidelijk aan wint ze de natuur op het gras terug. Van dit soort burgelijke ongehoorzaamheid hou ik erg. En, laten we wel wezen, het scheelt maaien voor de woningbouwcorporatie.
Hieronder nog meer moois.
Vandaag m’n huiswerk voor de Bomenridders gemaakt. Vergunningverlening gevonden in Noord: 36 bomen moeten weg voor de herinrichting van de Gordelweg. Met die herinrichting ben ik het wel eens. Het fietspad is rot, om te fietsen en nog meer om te skaten. Lopen gaat er prima, maar ik denk dat asfalt voor auto’s fijner is dan de kielekeien nu. Dus verbeter maar. Maar… Veel bomen kunnen niet hergeplant vanwege ruimtegebrek op het terrein van Sport & Recreatie. Tja. Wat doe ik nu. Op het interne docusysteem van de deelgemeente kan ik niet vinden wat het eindresultaat van de herinrichting moet worden. Als dat voorziet in minstens 36 bomen terug, dan hoor je me niet klagen… dinsdag maar eens voorleggen bij de les.
Wel inspirerend, overigens, bomen. Ik blijk er in m’n reizend leven best een boel te hebben gefotografeerd: Van links naar rechts en boven naar beneden: 1: De ‘kralenboom’ op Cuba, we hoorden ook wel de term de ‘doucheboom’, geen idee wat de echte naam is. 2: Roodbladerige boom – hoewel het geen herfst was – in Santa Clara op Cuba. 3: Nog een Cubaanse boom, met mierennest, 4: en een Cabaanse boom in een park in Camagüey, 5: treurwilg in de tuin van Jolanda Folmer, Kralingen-Crooswijk, 6:Dendee-palm op Kretea, 7: bemoste boom in de buurt van Galway, Ierland, 8: bemoste boom in het Kralingse bos, 9: een boom met peulen, ook in het Kralingse bos, 10: een bemoste boom, ook al in het Kralingse bos, 11: een ‘veertjesboom’ uit Brazilie, 12: een laantje met bomen in de buurt van Huizen.
Als je hieronder verderklikt nog meer bomen.
Toen ik anderhalve week geleden naar de cursus ‘Bomenridders’ ging ben ik geinterviewd door – naar wat blijkt – Klimaat tv. Dom om dat niet even na te vragen. En hoe kan het maar ze hebben m’n bijdrage (gek, want zoooo geweldig is die bijdrage niet en bovendien ik krab aan m’n neus omdat een laatste sneeuwvlok van buiten me daar lastigvalt: ziet er niet uit) nog opgenomen ook in hun uitzending. Hier kan je het terugzien. Wel geduld, want ik ben pas tegen het eind in beeld. Niet snel doorscrollen, want Jeanne, waarover ik het in een eerdere post had, heeft een heel leuk verhaal aan het begin.
Onlangs kocht ik een nieuwe pan. En vraag me niet waarom, maar gedachteloos las ik de gebruiksaanwijzing: alsof ik na dertig jaar nog niet weet wat ik met een pan moet doen. En toen stuitte ik op bovenstaande curieuze waarschuwing.
Nu ben ik aan het timmeren aan een kippenren. Niet voor in de tuin, maar voor in de keuken. Kan ik me het bloederige slachten besparen en kunnen de kipkens, hup, zo de nieuwe pan in.
Ik word bomenridder. Althans, als ik de cursus met goed gevolg doorloop, word ik 2 4 april tot ridder geslagen. Gisteren was les 1 van de vier en ik heb nog twee maanden om te sparen voor paard en malienkolder.
Bestrijden bomenridders bomen? Tuurlijk niet, ze bestrijden mensen die om onzinnige reden de bomen en het groen uit de stad willen kappen en snoeien. Ze schrijven bezwaarschriften om de kap tegen te houden, maar adviseren de (deel)gemeente ook over alternatieven en herplant als de bomen echt weg moeten. Bijvoorbeeld omdat ze ziek zijn, of zo oud dat ze hun eigen dikke takken niet meer kunnen dragen.
Hier begon het allemaal en hier is meer discussie te lezen.
Voorzitster Jeanne van der Velde gaf gisteren de eerste les. Twee jaar geleden interviewde ik haar samen met Edwin voor de Rotterdamse SP-jaarkrant over mooie wijken.
Gisteren vertelde ze even smakelijk over onbereikbare deelgemeentes, mensen die hun bezwaarschriften op rijm indienen en gepassioneerd over het belang van groen in de wijk als vorig jaar. Ik heb nu al zin in les twee.