Net als van de bomen, valt er ook van alle bloemen die ik ooit kiekte een paar mooie collages te maken. Alleen ga ik er nu niet aan beginnen om alle namen te geven. Meer dan de helft weet ik niet eens. Vind ik niet echt belangrijk: belangrijker is dat ze fijn zijn om naar te kijken en daar waar bloemen bloeien, staat geen gebouw van steen.
Er zitten wat exotische exemplaren tussen, maar bron van inspiratie was ook de tuin bij het huis van m’n ouders vroeger. Ik ben er opgegroeid en net voordat mam verhuisde heb ik de bloemen in de tuin vastgelegd.
Overigens neemt m’n moeder geen genoegen met wat stoeptegels en een vierkante meter gras achter haar nieuwe huis nu: geleidelijk aan wint ze de natuur op het gras terug. Van dit soort burgelijke ongehoorzaamheid hou ik erg. En, laten we wel wezen, het scheelt maaien voor de woningbouwcorporatie.
Hieronder nog meer moois.

En nog meer moois…
De cacusplant is een beetje een vreemde eend in de bijt. Wat je ziet zijn de vruchten en niet de bloemen. Sorry, foutje van mij, maar zijn ze niet mooi? En dorstlessend bovendien!

This entry was posted on Wednesday, February 18th, 2009 at 0:06 and is filed under Liesken, Liesken thuis. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.