Afgelopen vrijdag deed ik verslag van een debat in onze gemeenteraad in aanloop van de Europese verkiezingen. Vriendin Jessica van Ruitenburg (no. 6 op de lijst) mocht aan de bak. Best spannend tussen allemaal lijsttrekkers (no’s. 1). Toch deed ze het heel goed, vond ik.
De griffie had het allemaal goed georganiseerd en op de valreep was er een tafel waarop iedereen z’n verkiezingsflyer kwijtkon. Ik had erover gebeld, of dat kon en men leek een beetje te schrikken. ‘Oh ja, een plek waar je je folder kwijtkan, ook handig’.
Ik wilde niet helemaal achteraan zitten want je mocht niet vrij met je cameraatje door de zaal lopen. Dus kreeg ik een plek op de perstribune. Gezellig, met een gast die fee lancet voor de gemeente en redelijk links van het midden zit en nog een dame van cda.tv.
Voor het geval je denkt, ik ga ook eens naar zo’n debat: denk niet dat die sprekers echt in debat gaan met elkaar. Elkaar overtuigen doen ze niet, ze weten het al, als een verkiezingsprogram het al niet voorschrijft. Ze debattereen voor de zaal. Ze zijn er om U te overtuigen. Dus in dat geval misschien wél een goede reden om dat toch eens te gaan zien bij u in de buurt.
Het was een debat voor intimi: de mensen van de griffie en andere ambtenaren. Op de valreep konden via een persbericht ook andere Rotterdammers zich inschrijven. Prima dat deze mensnen ook worden bediend, maar het is dus aan de partijen om de straat op te gaan om ook de ‘man in de straat/op de markt’ te laten weten wat Europa doet met zijn of haar leven en wat ‘ie daarvan vindt.
Leave a Reply