Vorige week kreeg ik een brief van onze burgemeester Aboutaleb. Of ik mijn campagneleider Kevin Levie ertoe opdracht wilde geven onze vrijwilligers zo te instrueren dat ze de SP-affiches voor de campagne niet over die van andere partijen willen plakken… Achmed kent duidelijk onze Kevin niet… maar er zijn meer redenen om op zijn – overigens sympathieke – oproep om de campagne fatsoenlijk te voeren, op dit punt niet in te gaan. Hieronder de brief die ik niet op de fractie kreeg, maar op m’n huisadres. En daaronder het antwoord dat ik onze burgemeester vanmiddag per brief terugstuurde.
Geachte heer Aboutaleb, beste burgemeester,
Op 26 januari j.l. ontving ik van u een brief over het plakken van affiches bij de komende raadsverkiezingen. U roept mij in de brief op om mijn campagneleider te instrueren de affiches niet over die van andere partijen te plakken. Hieronder zet ik graag uiteen waarom ik – hoewel ik sympathiek sta tegenover uw oproep de campagne fatsoenlijk te voeren – mijn campagneleider hiertoe geen opdracht zal geven.
Vooraf wil ik wel graag even wat rechtzetten. Het presidium heeft niet besloten dat er niet over elkaars affiches mag worden geplakt. Het was de VVD die hier een pleidooi voor heeft gehouden, maar dat werd verre van unaniem ondersteund. De SP heeft bij monde van Theo Co?kun nog gesuggereerd dat het niet verstandig is ‘je affiche onder dat van anderen te plakken’.
De eerste reden dat ik geen appèl doe op mijn campagneleider is een praktische: op de borden als van een deelgemeente als Noord is slechts plaats voor drie affiches, terwijl er dertien partijen meedoen aan de verkiezingen in Rotterdam. Zelfs als alle partijen ervoor zouden kiezen een A-formaatje kleiner op de borden te plakken, dan nog zou er slechts plaats zijn voor zo’n acht affiches. De partijen negen tot en met dertien kunnen dan niet anders, dan over de anderen heen te plakken. Nog kleinere affiches gebruiken zou afbreuk doen aan de zichtbaarheid, dus daar kiest geen enkele partij voor.
De tweede reden is een sportieve. Veel leden van politieke partijen zijn, zoals dat heet, slapend lid. Totdat de verkiezingen in zicht komen. Zij hebben dan nog steeds geen zin zich bij debatten te laten zien of mee te doen aan acties, maar waar ze wel lol in hebben is het ‘adopteren’ van een verkiezingsbord en ervoor zorgen dat hun partij daar steeds zo goed mogelijk zichtbaar is. Zodra het affiche van hun partij overgeplakt is, trekken ze er met een emmer behangerslijm en bezem op uit om ‘het onrecht’ ongedaan te maken. Op een gelijksoortige wijze werken de mobiele, stadsbrede, plakteams die door de diverse partijen georganiseerd zijn. Sommigen zien het echt als een sport om de borden zo goed mogelijk ‘op orde te houden’, en ik ben de laatste die ze die pret wil ontnemen.
Evengoed wil ik deze brief graag optimistisch eindigen: ik ga er namelijk van uit dat dit de komende tijd een mooie campagne gaat worden met een uitslag die een mooier en socialer Rotterdam dichterbij brengt. En om u te laten zien dat wederzijds ‘overplakken’ echt niet zo’n ramp is, nodig ik u graag uit er eens mee op uit te trekken met een van onze mobiele plakteams de komende maand. Voor affiches, behangerslijm, een lijmdichte jas en koffie na afloop zorgt de SP uiteraard.
Met hartelijke groet,
Ik ben benieuwd naar het antwoord ;-)
Is dit nou serieus een authentiek staaltje zeuren om het zeuren? Ik heb niet het idee dat je ook maar een half punt maakt met je brief. Wat verwacht je zelf voor reactie?
Mijn indruk is dat je op een kinderachtige manier bezig bent met het schoppen tegen de democratie. Raar voor een partij die zichzelf toch zo serieus moet nemen deze verkiezingen om ooit nog uitzicht te krijgen op serieuzere taken dan het al eerder genoemde schoppen.
Succes met de verkiezingen.
Dag Jeroen,
Ik denk dat we elkaar misvatten, maar dit is niet zeuren om het zeuren. Ik heb juist geprobeerd op een curieuze brief een ietwat ludiek antwoord te formuleren. (Je moet me eens horen als ik ECHT zeur, al zal je dat op deze blog zelden treffen. ;-)
Als de brief aan m’n partij in het algemeen was gericht, dan was ‘ie vast allang met het oud-papier meegegaan. Maar dit was een brief aan mij persoonlijk gericht, op m’n huisadres. Dit is ook mijn persoonlijke blog, niet die van de SP.
Dus ik reageer – ook weer persoonlijk – op een onnozele brief waar ik niet om gevraagd heb – en niemand niet, en waar juist onze burgemeester ervoor kiest ‘em te ondertekenen (en niet de griffie, of de gezamenlijke partijen of iets dergelijks).
Ter info:
1) Het presidium gaat over de agenda van de raad, niet over campagnes van politieke partijen. (Dat is democratie)
2) Het voltallig presidium heeft de VVD uitgelachen om hun verzoek. (Ook dat is democratie, hoe zuur voor de VVD ook).
En tot slot: iedereen mag z’n affiches zo zichtbaar en zo vaak als ‘ie maar wil op de verkiezingsborden hangen (ook heel democratisch, hoe duur dat ook kan uitpakken voor de VVD met de commerciele plakteams).
Dat die borden groot genoeg zijn voor maar drie partijen… dat komt misschien niet voldoende tegemoet aan de democratie. Dat heb ik geprobeerd te formuleren: dat is niet tegen de democratie schoppen, dat is proberen ‘em te verbeteren.
En in z’n algemeenheid wil ik nog wel kwijt dat ik niet tegen de democratie schop om het schoppen. Deze blog-post is ook maar een site-itempje van wat er allemaal in de campagne speelt.
Maar ik wil maar zeggen: ik laat me niet overdonderen door een brief, gebaseerd op een leugen, die ver afstaat van de dagelijkse verkiezingspraktijk, omdat ‘ie toevallig door onze burgemeester is ondertekend… daarom viel deze brief me op en daarom vond ik het nodig erop te reageren.
Tot slot, de praktijk van ons stadhuis een beetje kennende, verwacht ik – helaas – een reactie ruimschoots nadat het nieuwe college is geinstalleerd.