Totaal misplaatst natuurlijk, bovenstaande titel. ‘Time for umbrella’s’ zou beter zijn…
MAAR… sinds dinsdag heb ik na vijftien jaar m’n brilletje weer verruild voor contactlenzen. Zachte dit keer. Oh, wat fijn: geen slecht zicht meer bij fietsen door de regen, niet tien minuten blindheid als je een warme ruimte instapt (zoals daar is, de kroeg), geen afzakkende bril als je danst op een tof bandje… Liesken blij!
Deze foto’s zijn ook voor de cynici die denken dat ik nog maanden scheel kijk met lezen in… dat valt dus mee (of tegen ;-)
Het was even prutsen, zachte lenzen uit je oog wurmen, maar nu heb ik het geintje wel door, al slurpt m’n rechteroog dat ding wel heel erg hecht en liefdevol om zich heen. Enfin, tijd om m’n collectie zonnebrillen uit de kast te plukken en opnieuw te proberen.
Archive for September, 2010
Dit weekend waren de Rotterdamse Wereldhavendagen en op zaterdag is ‘t traditioneel vuurwerk. Nooit eerder door mij gefotografeerd, dus dat moest ik eens proberen… niet gek voor een amateur zonder statief… maar volgend jaar toch maar wel eentje mee.
Hieronder de rest.
Afgelopen dinsdag ging ik naar de opening van de tentoonstelling ‘Grensgevallen’ van fotojournalist Piet den Blanken. Een selectie van tientallen foto’s toont ons migranten die het laatst van hun leven opgeven om elders op de wereld maar een beetje meer geluk te vinden dan thuis: meestal met teleurstellend resultaat, overigens. Hoeveel mensen overleven het tenslotte als ze met een brak houten bootje vanuit Marokko Spanje proberen te bereiken? En hoe fijn is het dan om – als het lukt – als illegaal te moeten leven?
En voor wie is het gunstig… de race naar het putje? Roemenen werken in Nederland omdat ze hier beter verdienen dan thuis, ook als ze onder het minimumloon werken. Dus werken ‘thuis’ Vietnamezen, omdat Roemenen weer beter betalen dan Vietnamezen. Wie doet het werk in Vietnam, dan, is de vraag, en tegen welk salaris?
Overigens gaat dat riedeltje van hierboven ook op voor Polen en Wit-Russen. Polen werken hier, Wit-Russen in Polen en in Wit-Rusland is geen verpleegster of bouwvakker meer te vinden. En nog even of de Nederlandse werkloze wordt gevraagd ook maar lagere looneisen te stellen… dan komt ‘ie tenslotte zo aan de bak!
Deze race naar het putje van de arbeidsvoorwaarden is dus voor maar een groep gunstig: de heren en dames directie van multinationals en grote bedrijven. Oh, en voor mensensmokkelaars natuurlijk.
De Europese Unie zou een rol kunnen vervullen in het verbeteren van de positie van vluchtelingen, al dan niet legale arbeidsmigranten en het terugdringen van de armoede in de rest van de wereld. Onze SP-Europarlementariër Dennis de Jong hield er bij de opening van de tentoonstelling een warm pleidooi voor.
Voorafgaand aan de tentoonstelling was er alle tijd om het Europarlement van binnen en van buiten te bewonderen. Ook indrukwekkend, zij het van geheel andere orde. Hierboven een van de gruwelen van het ‘fort Europa’, hieronder de schoonheid.


