Afgelopen maandag openden de bobo’s ‘mijn’ metrostation Blijdorp, vandaag was het aan de omwonenden. Voor de braderie en de bluesband had ik minder interesse, maar des te meer voor de techniek er achter en architect Maarten Struijs, die het station ontworpen had.
Vorig weekend kwam Rif logeren, een nachtje, maar wel een heel eind van huis. En omdat ‘ie ‘s nachts in acuut geval van heimwee niet naar huis te brengen was, kwam oma mee. Net zo gezellig ook.
‘s Zaterdags naar de speeltuin in het Vroesenpark, ‘s zondags naar Blijdorp.
Gisteren Facebookte ik dat ik met Leo de havenstakers ging ondersteunen. Vandaag blijkt uit de krant dat Liesken niet loog. Quod erat demonstrandum.
Hoewel… zo’n goeie krant is het niet, dat ADRD… misschien ben ik dit niet en sta ik dus niet tussen groene marsmannetjes ;-)
Evengoed, de mannen (en de enkele vrouw) van Solidaire Haven hebben gelijk: het is asociaal om oude havenwerkers aan de kant te schuiven en te vervangen door goedkope jongeren op pulpcontracten. Morgenavond worden nieuwe actieplannen besproken… hetgeen op demonstraties uit moet lopen.
Kees van den Tol ‘verklaart en belooft’
Gisteren zat ik op de publieke tribune bij de deelraadsvergadering in charlois. Niet dat mijn hobby het bijwonen van deelraadsvergaderingen is, maar vriend Bert zou inspreken over de kaalslag in het groen, evenals goeie kennis Isolde van Overbeek. Tot slot zou kameraad Kees van den Tol geïnstalleerd worden als burgerraadslid, dus reden genoeg om de sloot over af te dalen naar het donkere Zuiden.
Twee dagen na de kater is de spreekwoordelijke hoofdpijn over de raadsverkiezingen hier in Rotterdam nog niet helemaal voorbij. Maar aan de andere kant, jezelf erom opknopen is ook zo weer wat… Bovendien schiet niemand er wat mee op. Ikzelf in de laatste plaats niet ;-)
We hebben ons stinkende best gedaan in de campagne. Ik ken zelf met een aantal collega’s inmiddels het hele assortiment aan kant-en-klaar- en afhaalvoer dat er in de stad te krijgen is als we geen tijd hadden ‘s avonds om thuis te koken… tussen werken en buurtbezoeken of actievoeren of debatten verslaan hebben we de meest uiteenlopende etenswaren in ons lijf gestopt tegen de honger. Helaas, het heeft niet geholpen: 3 zetels werden er 2.
Evengoed, alle 94 96 (na hertelling) Liesbeth Hoogenboom-stemmers: veel dank voor het vertrouwen en ik ga me de komende vier jaar een slag in de rondte werken om ervoor te zorgen dat de uitslag er voor de SP in Rotterdam in 2014 beter uitziet.
Voor de bezoeker die wil weten wat mijn bijdrages aan de campagnes waren (al dan niet meedoen, of verslaan, of fotograferen), klik dan hier Niet alle foto’s en verslagen zijn van mij, maar een groot aantal wel. Bovendien heb je dan een mooi overzichtje van wat we allemaal uit de kast hebben gehaald.
Ik kan het niet laten om tussen de bedrijven door ook altijd andere dingen te knippen. Zoals het mooie uitzicht vanaf de hoogste verdieping van het Golden Tulip-hotel waar we onze landelijke uitslagenavond hielden. Hieronder een impressie.
Vorige week kreeg ik een brief van onze burgemeester Aboutaleb. Of ik mijn campagneleider Kevin Levie ertoe opdracht wilde geven onze vrijwilligers zo te instrueren dat ze de SP-affiches voor de campagne niet over die van andere partijen willen plakken… Achmed kent duidelijk onze Kevin niet… maar er zijn meer redenen om op zijn – overigens sympathieke – oproep om de campagne fatsoenlijk te voeren, op dit punt niet in te gaan. Hieronder de brief die ik niet op de fractie kreeg, maar op m’n huisadres. En daaronder het antwoord dat ik onze burgemeester vanmiddag per brief terugstuurde.
Geachte heer Aboutaleb, beste burgemeester,
Op 26 januari j.l. ontving ik van u een brief over het plakken van affiches bij de komende raadsverkiezingen. U roept mij in de brief op om mijn campagneleider te instrueren de affiches niet over die van andere partijen te plakken. Hieronder zet ik graag uiteen waarom ik – hoewel ik sympathiek sta tegenover uw oproep de campagne fatsoenlijk te voeren – mijn campagneleider hiertoe geen opdracht zal geven.
Vooraf wil ik wel graag even wat rechtzetten. Het presidium heeft niet besloten dat er niet over elkaars affiches mag worden geplakt. Het was de VVD die hier een pleidooi voor heeft gehouden, maar dat werd verre van unaniem ondersteund. De SP heeft bij monde van Theo Co?kun nog gesuggereerd dat het niet verstandig is ‘je affiche onder dat van anderen te plakken’.
De eerste reden dat ik geen appèl doe op mijn campagneleider is een praktische: op de borden als van een deelgemeente als Noord is slechts plaats voor drie affiches, terwijl er dertien partijen meedoen aan de verkiezingen in Rotterdam. Zelfs als alle partijen ervoor zouden kiezen een A-formaatje kleiner op de borden te plakken, dan nog zou er slechts plaats zijn voor zo’n acht affiches. De partijen negen tot en met dertien kunnen dan niet anders, dan over de anderen heen te plakken. Nog kleinere affiches gebruiken zou afbreuk doen aan de zichtbaarheid, dus daar kiest geen enkele partij voor.
De tweede reden is een sportieve. Veel leden van politieke partijen zijn, zoals dat heet, slapend lid. Totdat de verkiezingen in zicht komen. Zij hebben dan nog steeds geen zin zich bij debatten te laten zien of mee te doen aan acties, maar waar ze wel lol in hebben is het ‘adopteren’ van een verkiezingsbord en ervoor zorgen dat hun partij daar steeds zo goed mogelijk zichtbaar is. Zodra het affiche van hun partij overgeplakt is, trekken ze er met een emmer behangerslijm en bezem op uit om ‘het onrecht’ ongedaan te maken. Op een gelijksoortige wijze werken de mobiele, stadsbrede, plakteams die door de diverse partijen georganiseerd zijn. Sommigen zien het echt als een sport om de borden zo goed mogelijk ‘op orde te houden’, en ik ben de laatste die ze die pret wil ontnemen.
Evengoed wil ik deze brief graag optimistisch eindigen: ik ga er namelijk van uit dat dit de komende tijd een mooie campagne gaat worden met een uitslag die een mooier en socialer Rotterdam dichterbij brengt. En om u te laten zien dat wederzijds ‘overplakken’ echt niet zo’n ramp is, nodig ik u graag uit er eens mee op uit te trekken met een van onze mobiele plakteams de komende maand. Voor affiches, behangerslijm, een lijmdichte jas en koffie na afloop zorgt de SP uiteraard.
Met hartelijke groet,
Ik ben benieuwd naar het antwoord ;-)
… kortom, het was een druk dagje, gisteren.
Eerst naar ons congres. Geen foto gemaakt, want ik zeulde met allerlei verkiezingsmeuk voor het debat van Leo. Vosje had gelukkig wel plaats voor camera, dus met die van haar heb ik de kieken geschoten. Leo deed het heel goed. Tegen Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam over veiligheid is geen sinnecure. Maar Leo kwam er goed uit. Er zijn meer mensen die eerst willen weten wat de effectiviteit is van allerhande maatregelen eer ze zo stadsbreed in te zetten.
Toen weer terug naar het conges, om mee te maken dat Leo werd geinterviewd (over veiligheid), we dansten en na afloop bier dronken.
Vriend Herman kreeg eerder die dag de Gouden Tomaat… het hadden er ook tien mogen zijn, eerlijk gezegd.
Toen wat eten bij HAS, koffie bij Compagne en door naar de film Rotterdam Reyckyavic van Rotterdam Films: super, ga erheen als je kan, ook als je net als ik niet van thrillers houdt zoals ik, anyway leuk. Toen terug naar Compagne voor een dartsessie met Bas. Boeh, verloren. (Geen foto’s, sorry.)
En vandaag dus zwaar uitrusten.
Gisteren ging ik weer met de SP Buurt-Checkuppen. Dit keer in Noord, m’n eigen deelgemeente. Link naar het verslag komt wat later. We waren te gast in Buurthuis Basta. Toen het koor Ondersteboven lucht kreeg van ons bezoek – ze repeteren in Basta-, boden ze spontaan aan de avond in te leiden met een paar goed-linkse strijdliederen. Tuurlijk, altijd leuk, dit soort spontane ideeen.
En… ik ben niet eens zo’n fan van koormuziek, maar het klonk echt geweldig en de muziek en de teksten zijn bijzonder aanstekelijk. Zo’n muzikale inleiding zou niet misstaan op elke Checkup.
Pluk houdt niet van sneeuw. Zo veel is duidelijk. Ik ook steeds minder, trouwens. Terwijl ik kilo’s van m’n dakterras afschepte om ervoor te zorgen dat de bodem door het gewicht niet in de huiskamer van de benedenburen belandt, steekt meneer jammerend z’n neus om de deur: “Yuk, koud.” Vooruit dan, één poot om het te proberen en dan een tweede poot erbij om stevig te staan. Nog één jammer en dan snel weer naar binnen, mij alleen latend met m’n Sisyfusarbeid… want inmiddels dalen er nieuwe vlokken uit de lucht en ook de komende weken worden centimeters poedersuiker voorspeld.
En nu ik dit tik, bedenk ik dat er een boel gebeurd is, sinds de laatste post. Allemaal te groot voor het tafellaken en te klein voor het servet (of andersom, dit keer). Voor wie het interesseert, hieronder:
In Rotterdam doen we het zonder aanzienlijke problemen: een tunneltje boren voor een nieuwe metrolijn: die tussen Den Haag en Rotterdam. Bij mij achter zijn ze al lang heen en weer geweest met de boorkop voor de metrobuis en het station schijnt al af te zijn, maar wordt begin volgend jaar ook voor reizigers opengesteld. Goed nieuws. Ik hou wel van geen uitzicht op een metrostation maar wel de voordelen van een opstaphalte op 3 minuten loopafstand.
De bewonersvereniging hier in Blijdorp schreeuwde moord en brand over het nieuwe station. Dat zou junks aantrekken en er was er al 1 gesignaleerd! Ik zou zeggen, zet een extra slot op je deur als je het niet vertrouwt en maak een praatje met die junk en krijg ‘em zover dat ie afkickt of z’n leven op orde krijgt… of niet, als ‘ie niet wil.
Maar ook het Rotterdam Centraal is al jaren een bouwput. Het oude was al jaren veel te krap en er zijn wilde plannen voor het nieuwe. Lang niet zo architectonisch wild als ik had gewild, maar men kan het geld maar 1 keer uitgeven en Rotterdam kent groter problemen dan alleen een station, dus ik snap wel dat men switchte van champagneachtige glazen flats op het dak naar iets bescheideners. Nu moet je vanuit Den Haag nog een paar keer overstappen, maar met een jaartje sjees je van de reigerstad rechtstreeks naar Rotterdam-Zuid of Spijkenisse. Kom daar eens om in 020 ;-)
Het nieuwe metrostation is ook wel echt veel mooier. Ik ben niet bang uitgevallen, maar het vorige – dat in de jaren ’60 nog te boek stond als hypermodern – was niet veel meer dan een donker, eng uitgevallen tochtgat. Het nieuwe is helemaal mooi, vooralsnog… als ze die -tig beveiligers weghalen op zaterdagavond. Servicepersoneel kan ik goed hebben, maar als beveiligers op de proppen komen, denk ik meestal ‘wat is er hier voor vreselijks aan de hand, waar is de horde voetbalhooligans die ook mij kan aanvallen?’