Afgelopen vrijdag was ik mee met de actie tegen Brusselse regelzucht voor kleine ondernemers. Gezellig samen brownies en worst uitdelen. Een verslag van de actie vind je hier.

Het is leuk om een kijkje achter de schermen te krijgen van SBS6. Ze pakten het item serieus op en waren bij de breefing van onze actie. Maar ze filmden ook mensen in de straat en vroegen of ze gingen stemmen.
Voor de stille momenten filmden ze worstjes in een plastic bak. Gelukkig hadden ze ze niet nodig. Lijkt me saai beeld: dood beest in een plastic bak.

Ikzelf kon niet aan de verleiding ontsnappen eens te kijken waar de bloesem die op m’n hoofd en voor de lens vandaan kwam. Van boven dus… komt daar alle gedoe vandaan?

Een enkeling maakt zich bezorgd of ik nog aan ‘genieten van het mooie weer’ toekom. Tuurlijk wel: de meeste dingen waarvan ik verslag doe spelen zich buiten af. Het is jammer dat de meeste mensen de verkiezingen voor het Europarlement geen hol interesseert, maar de campagne ervoor speelt zich altijd op een gunstig tijdstip van het jaar af, zo in mei. Ik bedoel, ik ga binnenkort een regenpak kopen voor de campagne voor de raadsverkiezingen maart volgend jaar ;-)

Eens in de veertien dagen kiest de SP een buurt uit om huis-aan-huis aan te bellen en te vragen hoe het er zo voorstaat in de wijk. Niet dat we alle problemen plotsklaps kunnen oplossen (helaas) maar zo weten we hoe de vlag erbij hangt.
Gisteren waren we in tuindorp Vreewijk en we verzamelden, hoe kan het anders voor een ‘dorp’, aan ‘de Brink’. Vreewijk is echt een dorp in een stad. Vrij kleine huisjes, dat wel, want ooit gebouwd voor arbeiders, zij het dat de arbeidersgezinnen van nu veel kleiner zijn dan die in het begin van de 20ste eeuw. De wijk is ontzettend groen en de gemeenschap is er hecht. Jongerenoverlast is er uiteraard ook, maar waar zie je dat niet in de stad: toch ook een kwestie van niet alle buurthuizen afbreken en zorgen voor voldoende trap- en hangveldjes. Terwijl we op pad waren, kwamen een aantal buurtkinderen vragen wat we aan het doen waren, en hoe we heetten, en wat dat was ‘SP’, en wat dat was ‘politiek’, en wat dat was ‘verkiezingen’ en of ze mochten helpen folders uitdelen (tuurlijk, maar dan niet in de straat waar we zelf langs de deur gingen en ook maar eentje per brievenbus).
Klinkt best gezellig toch, deze wijk? Maar de gemeente vindt van niet. De hele wijk moet gesloopt om plaats te maken voor dure woningen en appartementen. Daar komen dan in ieder geval nettere mensen in wonen, met meer geld. Waar de Vreewijkers dan weer naartoe moeten, dat boeit niemand, lijkt het.
Enfin, gisteren gingen we langs om ook over de Europese verkiezingen te praten en om mensen te vragen waar Brussel zich allemaal wel of niet mee moet bemoeien.

Iedereen die mij een beetje kent zal het niet geloven. Liesken om 06.15 haar bed uit… om foto’s te maken van ons raadslid Leo de Kleijn. En normaal ga ik niet voor enen, tweeëen naar bed… maar Leo ondersteunt – terecht – de bewoners van de Essenburgsingel die geen 53 meter hoge mast in de achtertuin willen. Of beter gezegd, in hun prachtige voortuin hierboven. Goede reden om m’n dag-nachtritme dus om te gooien. Lees hier een verslag dat ik daarstraks schreef over de actie.

Alle actie en diplomatie van de kant van de bewoners lijken allemaal niet heel veel geholpen te hebben. Ter Horst lijkt de mast toch per se op de eerder aangewezen plek te willen planten, aldus een bericht van RTV Rijnmond Maar de bewoners beraden zich nog… misschien binnenkort weer vroeg de veren uit…

Eens in de twee weken gaat de Rotterdamse SP-fractie op de fiets Buurten in de Wijken. Vorige keer was Carnisse aan de beurt: een wat shabby buurt op Zuid, een half uurtje van de Coolsingel af. Veel portiekwoningen in particulier bezit. Van huisjesmelkers die ze volstoppen met Polen of van mensen die net de hypotheek kunnen ophoesten en dan geen geld meer overhouden voor onderhoud. Enfin, Edwin heeft een mooi verslagje van het bezoek gemaakt, dus dat ga ik hier niet dunnetjes overdoen.
Onderweg terug was het beestenweer. Regen en windkracht 10. Buiten adem stapten we halverwege de Erasmusbrug van onze fietsen, die steeds door rukwinden uit het lood werden geblazen, om te tocht terug naar Noord te voet voort te zetten. Edwin had nog energie over om daar een leuk fotootje van te maken…
‘En, wat hebben we nu geleerd van dit werkbezoek?’ overpeinsden we bij terugkomst compleet doorweekt nog narillend achter een kop warme chocola. ‘Dat Buurten per tram en metro ook een optie is, zeg maar, voor als het weer wat tegenzit!’

En toen werd ik ineens bomeridster… na een cursus waarvoor ik niet eens examen hoefde af te leggen. Geen mens die weet of ik een paard kan besturen of een zwaard bedienen…
Wat ik wel kan is kapvergunningaanvragen in m’n deelgemeente in de gaten houden en ter plekke de situatie op foto vastleggen en dan doorgeven aan stichting De Bomenridders. Of zelf zienswijzes indienen en/of bezwaar maken, als ze bomen kappen in m’n eigen straat.
Bovenstaande foto – niet eens van mezelf maar van Menno, want mooier dan de mijne – toont de allereerste bomenridder, Marcellus Hoornweg. 10-15 Jaar geleden ketende hij zich in Hoogvliet aan een boom in ridderkleding om onnodige kap te voorkomen. Toen even later weer een boel bomen moesten sneuvelen, richtte hij samen met bezorgde bewoners de Bomenridders op.
Nu sloeg hij gisteren in Arboretum Trompenburg zo’n 15 kersverse bomenridders, die allemaal de oren en ogen van de stichting gaan worden.

De foto van m’n eigen ridder-’slaging’ (of -geslaag of -slachting?) krijg ik later van Menno. Maar hieronder collega Josine, die net als ik ontzettend veel lol heeft gehad in de cursus.

Inmiddels is de foto van mezelf ook gearriveerd (tanx Menno).

Vorige week vrijdag deelde ik samen met Henk, Vincent en Laura flyers uit bij Roteb Montaz, het onderdeel van onze vuilophaler dat dienst doet als sociale werkplaats. Ze knappen er onder andere fietsen op.
De arbeidsomstandigheden en -voorwaarden waaronder deze mensen binnenkort moeten gaan werken gaan – als het aan ‘Den Haag’ en de gemeente Rotterdam ligt – binnenkort fors achteruit. Voor nieuwkomers geldt niet een fatsoenlijke CAO met minstens minimumloon, ze moeten aan de slag in reguliere bedrijven (in tijden van crisis nog moeilijker dan normaal) en dat zonder adequate begeleiding en garantie dat ze bij mislukken terugkunnen naar de eigen baan.
Nodig dus om aan de medewerkers te laten weten dat wij het in ieder geval niet met die plannen eens zijn.
Lees hier en hier wat er eerder over op de R’damse SP-site is verschenen en Lees het pamflet (pdf)
Overigens moesten we razendsnel zijn met uitdelen (vandaar de beroerde foto): de werknemers kwamen pas naar buiten toen ze de bus zagen naderen en spurtten vervolgens met z’n honderden naar de halte. Sommigen zag je even aarzelen, maar de meesten namen het pamflet gelukkig toch aan.

Dat was niet mijn kop, maar het AD Rotterdams Dagblad had het veranderd van ‘Gemeente moet zelf op asbest controleren’. Ik geef toe, die van ADRD bekt beter.
Lees hier het hele artikel. En ter vergelijking hier het bericht op rotterdam.sp.nl.
Aan het eind mag ik ook even ‘mopperen’. Nu briest, fulmineert, protesteert, foetert, en werpt de SP wel vaker tegen – dat kan niet anders bij zo veel slecht beleid – maar ik wist niet dat ik zo negatief was overgekomen.
De journalist had gevraagd wat VROM precies had gezegd over de situatie in Rotterdam… en dat is nu precies het probleem, zo legde ik uit: dat willen ze niet kwijt. In een maand tijd heb ik geprobeerd er – ook via omwegen – achter te komen, maar helaas. Ik zei dus tegen de journalist dat ik dan liever had dat ze meteen zeiden dat ze de cijfers niet mogen geven. Dat scheelt een hoop tijd en ik werk nu eenmaal graag efficient. En dat dat niet mag, dat kan ik me juist heel goed voorstellen van mensen die partijpolitiek hoog in het vaandel hebben staan, want wij zijn van de oppositie.
En dat is precies het kwalijke van deze opstelling in kwesties als deze: asbestkanker kijkt ook niet eerst naar je politieke voorkeur eer het toeslaat.

Vorige week was ik met Vosje en Bert en Igor en Kaatje bij de premiere van de theatervoorstelling van Vosjes huisgenote Sonja. Het was eigenlijk een kindervoorstelling maar nu en dan hebben we smakelijk zitten lachen. Om de pratende modder bijvoorbeeld. Kijk hier de reportage op Cineac Feijenoord.

Na afloop hadden we zin in een kop koffie. Die hadden we kunnen drinken in Rotterdam, tentjes zat, maar we hadden zin in een ritje Waterbus. Koffie in Dordrecht dus. Een impressie van het ritje.

Vandaag m’n huiswerk voor de Bomenridders gemaakt. Vergunningverlening gevonden in Noord: 36 bomen moeten weg voor de herinrichting van de Gordelweg. Met die herinrichting ben ik het wel eens. Het fietspad is rot, om te fietsen en nog meer om te skaten. Lopen gaat er prima, maar ik denk dat asfalt voor auto’s fijner is dan de kielekeien nu. Dus verbeter maar. Maar… Veel bomen kunnen niet hergeplant vanwege ruimtegebrek op het terrein van Sport & Recreatie. Tja. Wat doe ik nu. Op het interne docusysteem van de deelgemeente kan ik niet vinden wat het eindresultaat van de herinrichting moet worden. Als dat voorziet in minstens 36 bomen terug, dan hoor je me niet klagen… dinsdag maar eens voorleggen bij de les.

Wel inspirerend, overigens, bomen. Ik blijk er in m’n reizend leven best een boel te hebben gefotografeerd: Van links naar rechts en boven naar beneden: 1: De ‘kralenboom’ op Cuba, we hoorden ook wel de term de ‘doucheboom’, geen idee wat de echte naam is. 2: Roodbladerige boom – hoewel het geen herfst was – in Santa Clara op Cuba. 3: Nog een Cubaanse boom, met mierennest, 4: en een Cabaanse boom in een park in Camagüey, 5: treurwilg in de tuin van Jolanda Folmer, Kralingen-Crooswijk, 6:Dendee-palm op Kretea, 7: bemoste boom in de buurt van Galway, Ierland, 8: bemoste boom in het Kralingse bos, 9: een boom met peulen, ook in het Kralingse bos, 10: een bemoste boom, ook al in het Kralingse bos, 11: een ‘veertjesboom’ uit Brazilie, 12: een laantje met bomen in de buurt van Huizen.

Als je hieronder verderklikt nog meer bomen.

Read the rest of this entry »

Toen ik anderhalve week geleden naar de cursus ‘Bomenridders’ ging ben ik geinterviewd door – naar wat blijkt – Klimaat tv. Dom om dat niet even na te vragen. En hoe kan het maar ze hebben m’n bijdrage (gek, want zoooo geweldig is die bijdrage niet en bovendien ik krab aan m’n neus omdat een laatste sneeuwvlok van buiten me daar lastigvalt: ziet er niet uit) nog opgenomen ook in hun uitzending. Hier kan je het terugzien. Wel geduld, want ik ben pas tegen het eind in beeld. Niet snel doorscrollen, want Jeanne, waarover ik het in een eerdere post had, heeft een heel leuk verhaal aan het begin.