Altijd leuk, rapportjes opmaken. Meestal staat binnen twee dagen RTL op de stoep om het aanbieden van het eerste exemplaar te filmen. Dus dan moet er minstens 1 kleurenexemplaar voorhanden zijn.
Maar de opgave om soms taaie kost toch leesbaar te maken, ook voor de leek, is ook interessant. De schrijver doet hiertoe de eerste aanzet, maar met de opmaak kan je ook een en ander steunen of verkloten.
Laatst bladerde ik door de Volkskrant en zag dat mijn oude middelbare school er een personeelsadvertentie in had gezet. Ik weet niet eens meer voor welke functies, maar wel was ik aangenaam verrast, was ik door het feit dat ze nog steeds het logo gebruiken dat ik lang geleden voor ze maakte.
Toen ik het ontwierp was dat vooral voor papieren toepassing. Van websites was nog geen sprake… Wat me wel meteen opvalt bij het bezoeken van de site is dat het logo uitermate lousy wordt als je het klein gebruikt… in een verloren uurtje misschien nog eens op puzzelen…
Read the rest of this entry »
Het binnenwerk van boeken opmaken is leuk, maar als je eenmaal een basisstramien hebt, is het voor de rest toch vooral netjes vullen en foute afbrekingen en hoerenjongen vangen. Het toefje op de taart is toch het omslag. Voor de SP maakte ik er een aantal. Op de site is meer over de inhoud te vinden. Het zijn allemaal best aanraders, maar bovenstaand boek zeker. Helaas blijft het maar actueel.
Wie ergert zich niet aan reclame? Haast iedereen en dus is het des te leuker om er een parodie op te maken. Op de achterkant van de Tribune, het ledenblad van de SP, mochten Yorick en ik ons een heel jaar uitleven. Helaas was het verhoudingsgewijs te arbeidsintensief om er langer mee door te gaan, maar ik heb altijd met veel plezier gezocht, geassocieerd, woordenboeken nageslagen, gegoogled, beelden bewerkt enzovoort. Dit zijn ook echt het soort opdrachten die het leukst in teamverband te maken zijn. Associëren, maar wat roepen, lachen en uiteindelijk het beste idee uitwerken. Wat voorbeelden waarbij mijn inbreng het grootst was. Hierboven het ‘geheim dat je deelt met Sandeman’.
Mijn favoriete Kamerlid in mijn favoriete politiek café. Oftewel, Krista van Velzen deed een zinnige bijdrage in de (altijd) te korte discussie over hoe het verder moet in Irak in ons politiek café Ivoor. In Dizzy, elke eerste zondag van de maand. Dit keer met toegankelijke maar niet minder mooie poezie van ‘Dichter voor Vrede ‘ Jana Beranova, Juan Heinsohn en Rien Vroegindeweij.
Dik een jaar geleden maakte ik het logo voor ons politiek café. Waar de naam vandaan komt is een te lang verhaal om hier helemaal uit de doeken te doen, maar het heeft te maken met mijn favoriete multiculticafé hier in Rotterdam The White Elephant.
Het logo moest onafhankelijkheid van de SP uitstralen. Iedereen moet er zich welkom voelen. Vandaar in de letters ook jong en oud, activistisch of juist bezig met muziek, of wat anders, in gesprek, bijvoorbeeld. Enig nadeel is dat als je het heel klein wilt gebruiken, dat dan de foto’s wegvallen. Je moet dan teruggrijpen op een combinatie van rood en zwart of zwart/wit.
Want zijn wij meer dan ons op het hoofd krabbende primaten? Die het ook niet allemaal precies weten en perfect op orde hebben?
Toen ik dit tekende was nog niet bekend dat de mens genetisch dichter bij de Bonobo-aap staat dan bij de Chimp. Geluk voor u, want de Bonobo is lelijker dan de Chimp. Maar hij is wel minstens even interessant.
De Bonobo doet aan ‘echte’ politiek. Op het moment dat de groep van leider wisselt, dan gaat de beoogd kandidaat-leider cadeautjes aan de rest van de groep uitdelen. Van vlooibeurt tot smakelijk hapje. Om ‘stemmen’ te winnen. Ik vrees dat het niemand opvalt als morgen in het Europarlement 785 Bonobo-apen zitting nemen en de zittende leden een dagje vrij gunnen…
Oh, en dan vergeet ik nog het feit dat Bonobo-apen als enige primaat aan het gezellige en immer intieme tongzoenen doen. Eh, maar dat heeft dan helaas weer weinig met politiek te maken.
Twee jaar geleden waagden niet voor niets Kevin en George het vege lijf om een spandoek tegen deze grondwet aan De Hef te hangen. Samenwerken is prima, maar de grondwet, waarin staat vastgelegd wat het economisch model (kapitalisme) van De Unie moet zijn is onzin. In aanloop naar het referendum mocht ik, behalve deze vroege-ochtendfoto, ook een paar affiches maken in opdracht van de landelijke SP. Om duidelijk maken dat het onder het huidig gesternte niet goed zou komen met een Europese grondwet.
‘Europa’ is tegen het inenten van dieren, en dan ontstaan er soms explosies van dierziekten.
‘Europa’ is voor kapitalisme, vrije-markteconomie en daar wordt de gewone burger niet beter van.
‘Europa’ is nu al haast niet te controleren. Te veel macht bij een kleine Raad van Europa, te veel lobbyclubs met te veel cadeautjes…
‘Europa’ kijkt liever naar kernenergie dan naar duurzame alternatieven. Zucht, nog conservatiever dan Shell en beroepsbroeders
Kom ik op m’n zoektocht door vele schijven nog een mooie banner tegen. In Wageningen dreigde het OV – in navolging van zovele steden – te worden afgebroken.
Nou ja, ik mag wel wonen waar ik wil in Rotterdam, maar ik heb dan ook een inkomen van meer dan 120% van het minimumloon. Heb je dat niet, dan kom je sommige Rotterdamse wijken niet in… om te wonen dan: passeren per tram, fiets, auto of te voet mag wel, maar graag passeren, er niet blijven.
Toen de regel werd ingesteld, hebben we als SP-afdeling Rotterdam flink geprotesteerd. Zijn arme mensen (of moet het minimumloon omhoog?) per definitie de veroorzakers van overlast? Zijn ze crimineel? Voelen ze zich minder Rotterdammer dan ik (import-Brabo)? Nee, met dit soort maatregelen voel je je inderdaad niet zo welkom meer.
Edwin trommelde een boel mooie Rotterdamse dichters op om te protesteren en hun werk verzamelden we in een bundel.
De opbrengst ging (en gaat, er zijn denk ik nog twintig boekjes over) naar stichting Kifaia van Anja Meulenbelt. De stichting helpt (oorlogs)gehandicapten in de Palestijnse gebieden.
Hieronder het in mijn ogen tofste gedicht uit het boekje. Het is van jeRoen Naaktgeboren van de WoordDansers. De WoordDansers zijn onlangs uitgeroepen tot Rotterdamse stadsdichters: terecht!
Percentagegwijs
De auto van mijn buurvrouw is voor 70% van haar
De tramconducteur heet voor 25% arbeidsongeschikt
In mijn buurt is 50.2 % van de woonachtige mensen man
5% van de kinderen zijn meer op MSN dan op het plein
Het percentage van de werkzoekenden in mijn wijk is 15
5,3% van de Overschiese bevolking valt onder ‘overig wijk’
Met 2% van mijn huidige jaarsalaris kan ik op vakantie
Van Kralingen-Oost behoort 7,1% tot etnische minderheden
Voor mijn theorie-examen mocht ik 10% fout beantwoorden
In 2002 koos 6,5% van het Noordereiland voor de SP
Met vier bakken koffie en een Bic pen
kon ik op papier niet duidelijk maken
hoe mijn buurman 120% moest zijn,
in de statistieken vond ik niets terug
We telden elkaar
één bij één op
kwamen tot twee,
te delen naar samen
100% tevreden
120% verbaasd
Omdat goed leren Css’en en XHTML’en meer tijd vergt dan ik hoopte, heb ik besloten via deze weblog mijn grafisch werk te publiceren. Eigenlijk net zo handig. Enige beperking is dat vooralsnog op 500nogwat pixels breed wordt gepubliceerd. Dat zij dan zo.
Een selectie van webbannertjes die ik maakte was het snelst blogfähig te Photoshoppen, dus daar start ik mee. Maar hier volgen later logo’s, opgemaakte pagina’s, addbusters enz. enz. Naast alle foto’s die ik al met jullie wil delen ;-)
Theo van Gogh was afgeslacht en iedereen was bang voor elkaar. Er moest dus iets gebeuren onder ‘moeders paraplu’. In rap tempo organiseerde de SP-afdeling Rotterdam interculturele ontmoetingen en debatten. Want kom je aan m’n buren, dan kom je aan mij!
(Voor de SP-afdeling Rotterdam)
Ooit leek het waarschijnlijker dat SP, GroenLinks en PvdA zouden kunnen samenwerken aan een links alternatief. Op de site is te lezen hoe een en ander vorm had moeten krijgen.
(Voor de landelijke SP)
En Mordechai Vanunu: hoe je gestraft kan worden in je poging een grote oorlog te voorkomen…
(Voor de SP-Kamerfractie)