Dat tot ridder geslagen worden gebeurde – waar ook anders – in het Arboretum Trompenburg. Voorafgaand aan het ritueel kregen we een rondleiding door de tuin. En ik kan hier echt niet meer reproduceren wat ik allemaal van de gids heb geleerd, maar het was ontzettend mooi: een aanrader, altijd, maar vooral tegen het eind van deze maand en mei want dan staat er nog meer in bloei. En zat bankjes om een boekje op te gaan zitten lezen.
Voor wie wil hieronder meer mooie plaatjes.
Archive for the ‘Liesken thuis’ Category
En toen werd ik ineens bomeridster… na een cursus waarvoor ik niet eens examen hoefde af te leggen. Geen mens die weet of ik een paard kan besturen of een zwaard bedienen…
Wat ik wel kan is kapvergunningaanvragen in m’n deelgemeente in de gaten houden en ter plekke de situatie op foto vastleggen en dan doorgeven aan stichting De Bomenridders. Of zelf zienswijzes indienen en/of bezwaar maken, als ze bomen kappen in m’n eigen straat.
Bovenstaande foto – niet eens van mezelf maar van Menno, want mooier dan de mijne – toont de allereerste bomenridder, Marcellus Hoornweg. 10-15 Jaar geleden ketende hij zich in Hoogvliet aan een boom in ridderkleding om onnodige kap te voorkomen. Toen even later weer een boel bomen moesten sneuvelen, richtte hij samen met bezorgde bewoners de Bomenridders op.
Nu sloeg hij gisteren in Arboretum Trompenburg zo’n 15 kersverse bomenridders, die allemaal de oren en ogen van de stichting gaan worden.
De foto van m’n eigen ridder-’slaging’ (of -geslaag of -slachting?) krijg ik later van Menno. Maar hieronder collega Josine, die net als ik ontzettend veel lol heeft gehad in de cursus.
Inmiddels is de foto van mezelf ook gearriveerd (tanx Menno).
Rif vierde vandaag z’n tweede verjaardag met (drie) leeftijdgenoten en (twee) iets oudere kleuters. Je snapt ineens wat medewerkers van de kinderopvang doorstaan. Hulde en een lintje In de orde Van Oranje Nassau zou ik zeggen.
Rif is al een tijdje bijzonder geinteresseerd in camera’s en hij komt dus hard op me af rennen. In de hoop dat ik veel knip, zodat ‘ie veel foto’s kan terugkijken. Want dat weet ‘ie ook inmiddels, dat dat kan. Nog even en hij programmeert een compleet nieuwe Linux-configuratie voor broers computer…
Twee jaar is Rif gisteren geworden. En ik heb me voorgenomen voorlopig zelfgemaakte kaarten naar ‘em te sturen. Rif is dol op de maan…. en op uilen, maar die kan ik niet goed tekenen… of ie onderweg de groetjes wil doen aan Meneer de Uil.
… Zou ik ook roepen als ik een rog en een vliegtuig nooit eerder had gezien dan 15 x 15 cm groot in een prentenboekje. Neef Rif was mee naar de dierentuin en vooral erg onder de indruk van de zeeleeuwen, de pinguins, andere kinderen en de tijgers… en van de roggen dus, die als superzweefvliegtuigen het water doorkruisen.
Dat was niet mijn kop, maar het AD Rotterdams Dagblad had het veranderd van ‘Gemeente moet zelf op asbest controleren’. Ik geef toe, die van ADRD bekt beter.
Lees hier het hele artikel. En ter vergelijking hier het bericht op rotterdam.sp.nl.
Aan het eind mag ik ook even ‘mopperen’. Nu briest, fulmineert, protesteert, foetert, en werpt de SP wel vaker tegen – dat kan niet anders bij zo veel slecht beleid – maar ik wist niet dat ik zo negatief was overgekomen.
De journalist had gevraagd wat VROM precies had gezegd over de situatie in Rotterdam… en dat is nu precies het probleem, zo legde ik uit: dat willen ze niet kwijt. In een maand tijd heb ik geprobeerd er – ook via omwegen – achter te komen, maar helaas. Ik zei dus tegen de journalist dat ik dan liever had dat ze meteen zeiden dat ze de cijfers niet mogen geven. Dat scheelt een hoop tijd en ik werk nu eenmaal graag efficient. En dat dat niet mag, dat kan ik me juist heel goed voorstellen van mensen die partijpolitiek hoog in het vaandel hebben staan, want wij zijn van de oppositie.
En dat is precies het kwalijke van deze opstelling in kwesties als deze: asbestkanker kijkt ook niet eerst naar je politieke voorkeur eer het toeslaat.
Vorige week was ik met Vosje en Bert en Igor en Kaatje bij de premiere van de theatervoorstelling van Vosjes huisgenote Sonja. Het was eigenlijk een kindervoorstelling maar nu en dan hebben we smakelijk zitten lachen. Om de pratende modder bijvoorbeeld. Kijk hier de reportage op Cineac Feijenoord.
Na afloop hadden we zin in een kop koffie. Die hadden we kunnen drinken in Rotterdam, tentjes zat, maar we hadden zin in een ritje Waterbus. Koffie in Dordrecht dus. Een impressie van het ritje.
Net als van de bomen, valt er ook van alle bloemen die ik ooit kiekte een paar mooie collages te maken. Alleen ga ik er nu niet aan beginnen om alle namen te geven. Meer dan de helft weet ik niet eens. Vind ik niet echt belangrijk: belangrijker is dat ze fijn zijn om naar te kijken en daar waar bloemen bloeien, staat geen gebouw van steen.
Er zitten wat exotische exemplaren tussen, maar bron van inspiratie was ook de tuin bij het huis van m’n ouders vroeger. Ik ben er opgegroeid en net voordat mam verhuisde heb ik de bloemen in de tuin vastgelegd.
Overigens neemt m’n moeder geen genoegen met wat stoeptegels en een vierkante meter gras achter haar nieuwe huis nu: geleidelijk aan wint ze de natuur op het gras terug. Van dit soort burgelijke ongehoorzaamheid hou ik erg. En, laten we wel wezen, het scheelt maaien voor de woningbouwcorporatie.
Hieronder nog meer moois.
Vandaag m’n huiswerk voor de Bomenridders gemaakt. Vergunningverlening gevonden in Noord: 36 bomen moeten weg voor de herinrichting van de Gordelweg. Met die herinrichting ben ik het wel eens. Het fietspad is rot, om te fietsen en nog meer om te skaten. Lopen gaat er prima, maar ik denk dat asfalt voor auto’s fijner is dan de kielekeien nu. Dus verbeter maar. Maar… Veel bomen kunnen niet hergeplant vanwege ruimtegebrek op het terrein van Sport & Recreatie. Tja. Wat doe ik nu. Op het interne docusysteem van de deelgemeente kan ik niet vinden wat het eindresultaat van de herinrichting moet worden. Als dat voorziet in minstens 36 bomen terug, dan hoor je me niet klagen… dinsdag maar eens voorleggen bij de les.
Wel inspirerend, overigens, bomen. Ik blijk er in m’n reizend leven best een boel te hebben gefotografeerd: Van links naar rechts en boven naar beneden: 1: De ‘kralenboom’ op Cuba, we hoorden ook wel de term de ‘doucheboom’, geen idee wat de echte naam is. 2: Roodbladerige boom – hoewel het geen herfst was – in Santa Clara op Cuba. 3: Nog een Cubaanse boom, met mierennest, 4: en een Cabaanse boom in een park in Camagüey, 5: treurwilg in de tuin van Jolanda Folmer, Kralingen-Crooswijk, 6:Dendee-palm op Kretea, 7: bemoste boom in de buurt van Galway, Ierland, 8: bemoste boom in het Kralingse bos, 9: een boom met peulen, ook in het Kralingse bos, 10: een bemoste boom, ook al in het Kralingse bos, 11: een ‘veertjesboom’ uit Brazilie, 12: een laantje met bomen in de buurt van Huizen.
Als je hieronder verderklikt nog meer bomen.
Toen ik anderhalve week geleden naar de cursus ‘Bomenridders’ ging ben ik geinterviewd door – naar wat blijkt – Klimaat tv. Dom om dat niet even na te vragen. En hoe kan het maar ze hebben m’n bijdrage (gek, want zoooo geweldig is die bijdrage niet en bovendien ik krab aan m’n neus omdat een laatste sneeuwvlok van buiten me daar lastigvalt: ziet er niet uit) nog opgenomen ook in hun uitzending. Hier kan je het terugzien. Wel geduld, want ik ben pas tegen het eind in beeld. Niet snel doorscrollen, want Jeanne, waarover ik het in een eerdere post had, heeft een heel leuk verhaal aan het begin.