Gisteren ging ik weer met de SP Buurt-Checkuppen. Dit keer in Noord, m’n eigen deelgemeente. Link naar het verslag komt wat later. We waren te gast in Buurthuis Basta. Toen het koor Ondersteboven lucht kreeg van ons bezoek – ze repeteren in Basta-, boden ze spontaan aan de avond in te leiden met een paar goed-linkse strijdliederen. Tuurlijk, altijd leuk, dit soort spontane ideeen.
En… ik ben niet eens zo’n fan van koormuziek, maar het klonk echt geweldig en de muziek en de teksten zijn bijzonder aanstekelijk. Zo’n muzikale inleiding zou niet misstaan op elke Checkup.
De dagen na de feestdagen vind ik altijd een drama. Buiten is het grijs en grauw, als het niet miezert en het duurt nog maaaanden eer de lente begint. Van de week was ik bij Bert en als screensaver kwamen zijn foto’s van Pere Lachaise voorbij… ‘Hee,’ dacht ik, ‘die van mezelf heb ik nooit geblogd’… maar ze passen bijzonder goed bij m’n stemming deze dagen.
Hieronder nog veel meer moois.
Read the rest of this entry »
In Rotterdam doen we het zonder aanzienlijke problemen: een tunneltje boren voor een nieuwe metrolijn: die tussen Den Haag en Rotterdam. Bij mij achter zijn ze al lang heen en weer geweest met de boorkop voor de metrobuis en het station schijnt al af te zijn, maar wordt begin volgend jaar ook voor reizigers opengesteld. Goed nieuws. Ik hou wel van geen uitzicht op een metrostation maar wel de voordelen van een opstaphalte op 3 minuten loopafstand.
De bewonersvereniging hier in Blijdorp schreeuwde moord en brand over het nieuwe station. Dat zou junks aantrekken en er was er al 1 gesignaleerd! Ik zou zeggen, zet een extra slot op je deur als je het niet vertrouwt en maak een praatje met die junk en krijg ‘em zover dat ie afkickt of z’n leven op orde krijgt… of niet, als ‘ie niet wil.
Maar ook het Rotterdam Centraal is al jaren een bouwput. Het oude was al jaren veel te krap en er zijn wilde plannen voor het nieuwe. Lang niet zo architectonisch wild als ik had gewild, maar men kan het geld maar 1 keer uitgeven en Rotterdam kent groter problemen dan alleen een station, dus ik snap wel dat men switchte van champagneachtige glazen flats op het dak naar iets bescheideners. Nu moet je vanuit Den Haag nog een paar keer overstappen, maar met een jaartje sjees je van de reigerstad rechtstreeks naar Rotterdam-Zuid of Spijkenisse. Kom daar eens om in 020 ;-)
Het nieuwe metrostation is ook wel echt veel mooier. Ik ben niet bang uitgevallen, maar het vorige – dat in de jaren ‘60 nog te boek stond als hypermodern – was niet veel meer dan een donker, eng uitgevallen tochtgat. Het nieuwe is helemaal mooi, vooralsnog… als ze die -tig beveiligers weghalen op zaterdagavond. Servicepersoneel kan ik goed hebben, maar als beveiligers op de proppen komen, denk ik meestal ‘wat is er hier voor vreselijks aan de hand, waar is de horde voetbalhooligans die ook mij kan aanvallen?’
Ik ben er dol op: ’s nachts autorijden door de stad. Die stad mag dan Rotterdam zijn, maar ik neem ook genoegen met minder. Zelf rijden is leuk, maar beter is nog is het nemen van foto’s uit het raam. 99 procent mislukt natuurlijk maar dat mag de pret niet drukken. Luister, terwijl je deze foto’s kijkt even naar muziek van Einsturzende Neubauten en je snapt wat ik bedoel.
Deze serie heb ik helemaal niet ’s nachts genomen, maar onderweg naar IJsselmonde, voor de SP-buurtcheckup. Maar vanwege zomertijd is het om 19.00 uur al donker. We bleken achteraf een grote omweg genomen te hebben op weg naar Speeltuinvereniging IJsselmonde… maar dat verkeerd rijden begon natuurlijk pas na de Erasmusbrug. Wie weet de weg op Zuid?
Onderweg langs de Kuip. Het zegt me weinig maar hij schijnt niet meer te voldoen. Een geheel nieuwe moet verrijzen langs de Maas. Prima, als de stad maar weer niet miljoenen hoeft bij te leggen. Als clubs commercieel willen opereren, dan moeten ze dat ook maar echt doen: eigen broek ophouden dus.
Langs deze school fiets ik elke dag van werk naar huis. Ineens waren er mannetjes op een hoogwerker die het gebouw wit leken te gaan schileren. Maar het ging zo traag dat ik het niet zeker wist. Alles beter dan de verlepte blinde muur. Maar ineens was het werk gevorderd en was de muur wit… en weer een dag later stonden er contouren op van een schilderij… geweldig. Het bleek een deel van een veel groter geheel.Ik zou willen dat ze dat op veel meer plekken in Rotterdam deden: blinde muren versieren, vooral in Prins-Alexander wemelt ervan. Als het aan mij ligt met kunst of met mooi opklimmend groen. Vraag een kunstenaar of een klimop, passiflora of wilde wingerd, zeg maar.
Over deze kunstenaars was wel even wat te doen. Ze kwamen uit Sao Paulo en zouden Rotterdamse blinde muren mooi maken… daar hoorde ook het overschilderen bij van de Rotterdamse vuilverbrandingsoven… maar daar stond al een kunstwerk op! Niet dat dat mooi was, overigens. Ik krijg gelukkig de hype-berichten niet teruggevonden: uiteindelijk heeft men besloten dat de Brazilianen maar ergens anders moesten kwasten.
Wie naar Barcelona gaat, ontkomt niet aan de ‘Modernisten’, Gaudi en al zijn tijdgenoten. Ze bouwden – veelal in opdracht van rijke Barecelonese families – prachtige huizen in de toenmalige (eind 19de eeuwe) uitleggebieden van de stad, de wijk Eixample.
Hoewel de wijk rechttoe, rechtaan lijkt, merk je daar op straatniveau weinig van, behalve dan dat je niet snel verdwaalt. Hieronder nog meer moois. Later Casa Batllo in detail.
Meer modernsiten zien, klik hieronder.
Read the rest of this entry »
Natuurlijk is er veel meer echt cultureels over Barcelona te vertellen, en dat volgt ook, later, als ik me door 1000 foto's heb geworsteld. Maar, voor de liefhebbers van het waterorgel in de Efteling, bij deze zijn grote broertje op de Plaza d'Espana. Houden Jessica en ik van kitch? JA!
Hieronder nog veel meer slechte smaak. Jammer dat ik er geen muziek onder kan zetten.
Read the rest of this entry »
Ik moet nog eens terug naar Katendrecht om er te wandelen zonder flyers die in brievenbussen gestopt moeten worden, want er was nog veel meer moois te zien. En lelijks ook, trouwens. Veel met staalplaten dichtgemaakte woningen, zogenaamde burgemeesterswoningen (voormalig wietpanden die op last van de burgemeester zijn ontruimd en afgesloten) en op sommige plekken veel zwerfvuil, brievenbussen die in geen jaar geleegd waren en stinkende portieken.
Read the rest of this entry »
Wat heb ik met de bijbel? Net zo veel als met de Griekse mythologie die ik op de middelbare school uit het hoofd moest leren en de sprookjes van Grimm en Andersen. Best wel wat dus, want het zijn mooie verhalen en van een beetje moralisme hou ik wel. Ik heb een hekel aan mensen die oorlogen om dit soort boekjes beginnen, overigens.
IJssculpturen had ik nog nooit gezien, dus toen het blokje ’ster en cultuur’ op de tv voorbij kwam, vond ik dat ik naar Zwolle moest. Muts op en dikke kleren aan. Geen handschoenen, want dan is m’n fototoestel onbestuurbaar.
Als je verderleest, zal de post even de tijd nodig hebben om alle foto’s te laden… maar ik vind het de moeite. Draai maar even een shaggie of zet een potje thee. En oh, voor de eerlijkheid: als decor was er kwistig met kerstbomen gestrooid in de enorme hal waar de beelden stonden. Best sfeervol, maar ik vond ze op de meeste foto’s storend, dus ik heb ze weggeshopt. Voor de rest zijn de kieken behoorlijk puur natuur.
Wees verrast zoals ik was toen ik de foto’s terugzag.
Read the rest of this entry »
Het leven stond natuurlijk niet stil, toen m’n camera het begaf. Ik legde een en ander alleen niet meer vast. Of, nu ik even nadenk… er moeten nog wat foto’s staan op m’n geheugenkaartje dat ik aan Vosje leende voor haar reis naar de Westbank… Enfin, eer ik die eens terugheb. Er stond een close up van een prachtige – maar dode – mot op en een groene tomaat, die was verschenen aan een verstekeling-plant uit de supermarkt. Mooi, maar niet wereldschokkend.
Nee, eh, belangrijkste verandering afgelopen tijd was vooral die van baan.
Van het drie-hoog-achter op een bedrijventerrein in Zoetermeer bij Free Musketeers naar het stadhuis van Rotterdam. Niet allen de omgeving is beter. Het werk past me ook beter. Terug naar de roots, terug naar de politiek. Van grafisch vormgever naar medewerker van de SP-fractie op het stadhuis. Soms moeilijk – als mensen je bellen als laatste strohalm met superingewikkelde problemen, maar never a dull moment dus en als je deze mensen dan toch een stap verder kan helpen… Super leerzaam en bevredigend dus ook.
Dat die mensen bellen klinkt wat zwaar, maar het is maar goed dat ze dat doen. Ondanks de soms lastige vragen die ze stellen vind ik het echt leuk. Maar uit de papieren, rapporten en nota’s van het stadhuis zou je haast denken dat Rotterdam een paradijsje op aarde is. Helaas, de werkelijkheid is weerbarstiger dan al die stapels papier. En het is goed dat mensen de moeite willen nemen ons dat te laten weten.
En zeg nu zelf, rook je liever een pauzesigaretje bij deze fontein, of naast de goedereningang van de Etos in een winkelcentrum in Zoetermeer terwijl de randstadrail voorbijraast?