De titel hierboven is meer ingegeven door verlangen dan door realiteit. Vorig weekend was ik in de Ardennen met Bert. Even er tussenuit, even buitenlands spreken, even heuvels in plaats van oneindig laagland. ’s Avonds volgden we op tv de discussies over de patstelling over de bestuurlijke vernieuwingen in het land. Maar al wordt het land opgedeeld – wat ik toch niet hoop – dan gaan de Ardennen natuurlijk naar Frankrijk. Enfin, het blijft even ver rijden eer je op vakantie bent.
En, het moet gezegd: al wie beweert dat Walloniërs onaardig zijn, spreek ik met klem tegen. Niets dan gemoedelijkheid en behulpzaamheid.
Hieronder een paar mooie kieken.