De dagen na de feestdagen vind ik altijd een drama. Buiten is het grijs en grauw, als het niet miezert en het duurt nog maaaanden eer de lente begint. Van de week was ik bij Bert en als screensaver kwamen zijn foto’s van Pere Lachaise voorbij… ‘Hee,’ dacht ik, ‘die van mezelf heb ik nooit geblogd’… maar ze passen bijzonder goed bij m’n stemming deze dagen.
Hieronder nog veel meer moois.
Bij Parijs denk je natuurlijk al snel aan de geijkte foto’s van de Notre Dame, de Eiffeltoren en nog een dozijn oude gebouwen. Eerlijk is eerlijk, ook erg mooi. Maar ik wandel met minstens evenveel plezier door de wijk La Défense, met z’n vreemdvormige kantoorgebouwen en moderne kunst.
Ik voelde me er wel thuis. Misschien omdat hier in Rotterdam ook lustig geëxperimenteerd wordt met vreemdsoortige hoogbouw. Al zou het wat mij betreft nog veel gekker mogen worden.
Nee, het is Parijs, aan het eind van een marktdag een paar jaar geleden. Maar aan het eind van de centrummarkt hier in Rotterdam zie ik ze ook wel eens schuifelen: bejaarden die rondscharrelen tussen het afval, op zoek naar nog bruikbare etenswaren. Zijn het altijd zwervers? Ik denk van niet. De dame hierboven ziet er toch niet shabby en verwaarloosd uit. Okee, het is winter en ze draagt geen sokken. Maar ze heeft toch wel een dikke muts op.
Ik denk dat het vaak gaat om ouderen die maar net (of dus eigenlijk net niet) kunnen rondkomen van hun staatspensioen of AOW. En dan helpen alle beetjes. Het stemt me treurig, zeker omdat ik een uurtje tevoren bijna alle lekkers op die markt kon kopen (Franse kaas!) wat ik maar wilde.