In Gibara blijkt nog veel meer te zien, juist misschien omdat het niet zo touristisch is.

Wat doe je met een schip dat averij oploopt. Nou, dat laat je gewoon liggen waar het ligt en dan wegroesten Read the rest of this entry »

Veel mensen die een paar dagen strand hier willen doen, gaan naar Guardalavaca (letterlijk vertaald ‘let op de koe’ of ‘pas op de koe), het heet het Varadero van oost Cuba. Van een taxichauffeur uit Holguín krijgen we een andere tip. Z’n moeder heeft een casa in Gibara. Ook mooie kust, maar veel rustiger. Dat lijkt wel wat en dat blijkt wel wat. Rust, mooie casa, aardige big mama die een feestje viert ter ere van 14 februari, Valentijnsdag. Met lekker eten, gezang, zoetigheden en schuine moppen die ik niet helemaal begreep.

Hierboven een gemanipuleerde foto van het minstrandje waar we lagen. Met blauwgroen water en heel zacht zand. En, belangrijk, nauwelijks andere gasten. De foto is een samenplaksel van twee andere foto’s maar geeft zo wel een goed beeld van dit kleine knusse paradijsje. Read the rest of this entry »

‘Hoera,’ roep ik als ik een druppel water in een stad zie. Want ik denk dan een rivier te ontwaren. Altijd goed voor de leefbaarheid in een stad of dorp. Water, rivier, beekje, fontein of anderszins. Dit bleek een open riool… iets minder voor de leefbaarheid. Wees nu maar blij dat ik geen geur kan fotograferen. Read the rest of this entry »

Wat een verademing na het stratenplan van Camagüey: de kaarsrechte straten van Holguín. Men bouwde een trap tegen de heuvel naast het dorp om te controleren of de straten ook echt recht werden aangelegd. Dat is gelukt. Geen verdwalen meer… wel beroofd worden van schoenen, credit card, treinkaart en schijfje met foto’s…
Hieronder nog wat impressies van de stad, al dan niet met commentaar. Read the rest of this entry »

‘De middelmatigen zullen altijd conformisten zijn’
‘Glimlachen kost niets’ Read the rest of this entry »

Je loopt door de vervallen straten, ontdekt dat de lokale sigarenfabriek aan het eind van de straat is waar je al drie dagen verblijft (edoch, 40 minuten lopen!), je slaat een hoekje om en…

Read the rest of this entry »

Bij aankomst in een nieuwe stad lieten Bas en ik ons meestal – na het afgooien van de ballast en het regelen van de formaliteiten – gewoon maar verdwalen. Een beetje slenteren, kijken of er wat leuks opdoemt, erheen lopen, ik intussen overal naar binnen glurend. Geen probleem. Na een uur of twee ga je wel eens op een terras of bankje bedenken wat je allemaal echt gezien moet hebben. En waar je zo’n beetje zit ten opzichte van je logeeradres.

Tip: doe dat niet in Camagüey! Die stad is er namelijk op gebouwd je de stad uit te leiden. Men had een paar honderd jaar zat van de zeerovers en anders gespuis en herbouwde de stad verder van de kust. Men bedacht meteen een stratenplan met soms vijf, zes, hoeken en wegen die net niet recht lopen. De straten zijn er te nauw om bijvoorbeeld een kerk als ijkpunt te houden. NERGENS zijn we echt verdwaald (tuurlijk, soms een kwartier omgelopen) behalve hier. Met enige gene hielden we laat ‘s nachts een bicitaxi aan. Gene omdat we natuurlijk best zelf kunnen lopen en niet willen dat een Cubaan zich op een brakke fiets zonder versnellingen in het zweet moet trappen om ons te vervoeren… luie, domme, patserige, rijkelui. Maar een auto is nergens te bekennen… en ik heb echt geen voeten meer en we weten alletwee echt niet meer waar we zijn… En de weg vragen is voor een tourist uiteindelijk net zo duur als een bicytaxi… Read the rest of this entry »

Een vegetarische hap bij elkaar sprokkelen is op Cuba geen sinicure. Ik kijk op de kaart van een staatsstrandpaviljoen. Op de eenvoudige kaart staat steeds een vleesgerecht, vergezeld van patat en salade. Ik vraag of de man het vlees kan weglaten en me twee bordjes met patat en sla te doen. ‘Kan niet,’ is het norse antwoord. ‘Kan niet?’ vraag ik, terwijl mijn mond tot m’n middel openvalt van verbazing. ‘No.’ ‘Maar eh, vriend, ik vraag je toch iets ‘minder’ te doen, toch niet ‘meer’ of ‘ingewikkelder’ (spam, spam eggs, spam and egs and spam…)?

‘Nee,’ is opnieuw het antwoord en driftig tikt de man op het menu, om aan te geven dat ik daar maar iets uit moet kiezen. ‘Maar ik betaal gewoon hetzelfde, ook als er geen biefstuk bijzit,’ probeer ik als laatste troef… tevergeefs. En het drinkt zo verrot in de brandende zon op een lege maag… Read the rest of this entry »

Dit wordt maar 1 bericht. Alle mooie foto’s van de Topo Colante en het filmpje van de doldwaze rit met legerjeep schuddend van de berg af, stonden op een schijfje dat gejat is een paar dagen later in Holguín. Ah, en wat jullie dus ook missen is Bas die stoer de zee inwandelt en Bas relaxend onder de massagestraal die waterval heet. HAD ik jullie niet willen onthouden, maar het lot besliste anders… Read the rest of this entry »

Santa Clara wemelt van de parkjes. In de straten zie je overigens in geen enkel stadje veel groen zoals bij ons. Soms op de (getraliede) varanda’s van mensen, maar niet in bloembakken of perkjes op straat.

Overdag denk je: ‘Hee, leuk, geen graffity op dat muziektentje.’ En ‘s avonds wordt dat gevoel beloond met een concert van Son-muziekanten… een soort hangplek voor ouderen, wordt het dan.

Ach ja, alles wat je thuis niet hebt, is de moeite van het fotograferen waard. Ik noemde het de kralenboom, Herman een doucheboom.

Wie nog een originelere naam weet maakt kans op een geheel verzorgde reis naar Cuba voor twee personen. Reageer NU, NU, NU, via deze site! Speciaal voor JOU… omdat je het verdient.

Stiekum shot van dames in een naaiatelier. Kijk even goed, rechts naast de witte hoofddook, zij met dat okerkleurig shirtje, shshshshsht, maak haar niet wakker… Voor het salaris maakt het toch niet uit of je snel of langzaam werkt (of niet).

Deel van het monument om te herdenken dat Che met driehonderd man Santa Clara veroverde op Batista, drieDUIZEND man sterk. Het gele ding op de achtergrond is de shovel waarmee de rebellen de geblindeerde trein lieten ontsporen. Zo werd voorkomen dat Batista’s troepen met mannen en wapens werden versterkt.

Muur van het busstation.